&w=3840&q=90)
Συλλογικές διαπραγματεύσεις
Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις αναφέρονται σε όλες τις διαπραγματεύσεις μεταξύ ενός ή περισσότερων εργοδοτών (ή των οργανώσεών τους) και μίας ή περισσότερων οργανώσεων εργαζομένων (συνδικαλιστικών οργανώσεων) για τον καθορισμό των συνθηκών εργασίας και των όρων απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων που σχετίζονται με τις αμοιβές και τον χρόνο εργασίας, και για τη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, όπως περιγράφεται στη σύμβαση 154 της ΔΟΕ. Έχουν προσδιοριστεί ορισμένες διαστάσεις των συλλογικών διαπραγματεύσεων («δομή διαπραγμάτευσης»). Σε αυτές περιλαμβάνεται η κάλυψη που αναφέρεται στο ποσοστό των εργαζομένων που επηρεάζονται άμεσα από τις συμφωνίες· το επίπεδο στο οποίο διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις· το πεδίο εφαρμογής ή το φάσμα των θεμάτων που περιλαμβάνονται στις διαπραγματεύσεις· και το βάθος — δηλαδή ο βαθμός στον οποίο οι συμφωνίες εφαρμόζονται και επανεξετάζονται από κοινού.
Βρείτε το πιο πρόσφατο περιεχόμενο σχετικά με αυτό το θέμα παρακάτω.
Εργασιακές σχέσεις: Διάλογος και εξελίξεις στις ρυθμίσεις του χρόνου εργασίας το 2025
Οι αλλαγές στις ρυθμίσεις του χρόνου εργασίας σε ολόκληρη την ΕΕ το 2025 αντικατοπτρίζουν την ποικιλομορφία των εθνικών συστημάτων εργασιακών σχέσεων και τα επίπεδα στα οποία πραγματοποιείται ο κοινωνικός διάλογος. Το παρόν άρθρο αναλύει τη συζήτηση και τις εξελίξεις το 2025 σχετικά με τις υπερωρίες, την καταγραφή του χρόνου, την ετήσια άδεια και τη μείωση του χρόνου εργασίας.Εθνικοί κατώτατοι μισθοί στην ΕΕ: ανάπτυξη με γνώμονα την πολιτική, συνεχής σύγκλιση και αυξημένη εγγύτητα με τους μισθούς που αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης
Κατά το προηγούμενο έτος, οι εθνικοί κατώτατοι μισθοί συνέχισαν να αυξάνονται σημαντικά σε ολόκληρη την ΕΕ, ιδίως στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, συνεχίζοντας τη μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων. Η οδηγία της ΕΕ για τον κατώτατο μισθό έχει αναδειχθεί σε σημαντική κινητήρια δύναμη για αυξήσεις των κατώτατων μισθών σε πολλές χώρες, υπερβαίνοντας τα επίπεδα πληθωρισμού και αυξάνοντας ταχύτερα από τα κατώτατα όρια μισθών που έχουν συμφωνηθεί συλλογικά σε πολλούς χαμηλόμισθους τομείς.Τέσσερα δεδομένα δεκαετιών αποκαλύπτουν ένα ευρωπαϊκό εργατικό δυναμικό που έχει μεταμορφωθεί πέρα από την αναγνώριση
Η έρευνα του Eurofound για τις συνθήκες εργασίας του 2024 καταγράφει τον τρόπο με τον οποίο η ψηφιοποίηση, η δημογραφία και η κλιματική αλλαγή έχουν αναδιαμορφώσει την ευρωπαϊκή εργασία εδώ και 35 χρόνια.Το Eurofound συλλέγει πληροφορίες σε επίπεδο χώρας σχετικά με τις συλλογικές διαπραγματεύσεις στην ΕΕ μέσω του δικτύου ανταποκριτών του Eurofound. Σε ολόκληρη την ΕΕ, η κάλυψη των συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι πολύ διαφορετική, όπως δείχνει έρευνα του Eurofound. Περίπου το 60% των εργαζομένων καλύπτονται από συλλογικές διαπραγματεύσεις στην ΕΕ, αλλά το ποσοστό αυτό κυμαίνεται από 80% ή περισσότερο σε ορισμένες χώρες έως λιγότερο από 10% σε άλλες (στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής).
Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, ο πυρήνας των οργανωμένων εργασιακών σχέσεων, πραγματοποιούνται σε διαφορετικά θεσμικά πλαίσια. Τα εθνικά συστήματα διαφέρουν ως προς τους αντίστοιχους ρόλους των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της νομοθεσίας στη ρύθμιση της αγοράς εργασίας, ως προς τα επίπεδα στα οποία διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις (διατομεακά, τομεακά, εταιρικά και εργασιακά, περιφερειακά, επαγγελματικά) και ως προς τον τρόπο με τον οποίο οι διαπραγματεύσεις σε διαφορετικά επίπεδα μπορούν να αλληλοσυνδέονται (συνάρθρωση). Οι βαθμοί συγκέντρωσης και συντονισμού των συλλογικών διαπραγματεύσεων —και ιδίως των μισθολογικών διαπραγματεύσεων— αποτελούν σημαντικά χαρακτηριστικά του συστήματος, με επιπτώσεις τόσο στην αγορά εργασίας όσο και στα μακροοικονομικά αποτελέσματα. Το αποτέλεσμα των συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι συνήθως συλλογική σύμβαση. Οι συμφωνίες αυτές μπορούν να ρυθμίζουν τόσο τις διαδικασίες για τις σχέσεις μεταξύ των υπογραφόντων μερών όσο και τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης των εργαζομένων που καλύπτονται από τη συμφωνία, όπως η αμοιβή και ο χρόνος εργασίας.
Ενώ η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναγνωρίζει την αυτονομία των κοινωνικών εταίρων, ιδίως σε σχέση με τις μισθολογικές διαπραγματεύσεις, οι πολιτικές της ΕΕ ασκούν ωστόσο σημαντική επιρροή στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και στο ευρύτερο σύστημα εργασιακών σχέσεων. Για παράδειγμα, οι ειδικές ανά χώρα συστάσεις στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου έχουν εξετάσει ζητήματα όπως η ευθυγράμμιση των μισθολογικών εξελίξεων με την παραγωγικότητα, τον καθορισμό των κατώτατων μισθών και τα συστήματα τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των αμοιβών. Γενικότερα, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις πραγματοποιούνται εντός ενός πλαισίου που καθορίζεται, εν μέρει, από τη νομοθεσία της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων σχετικά με την ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας και τις απαιτήσεις της οδηγίας για τον χρόνο εργασίας και της σχετικής νομοθεσίας.
Πρόκειται για μια επιλογή των σημαντικότερων αποτελεσμάτων για αυτό το θέμα.
26 January 2024
Minimum wages for low-paid workers in collective agreements
In this pilot project, Eurofound successfully established the feasibility of, and piloted, an EU-wide database of minimum pay rates contained in collective agreements related to low-paid workers. A conceptual and measurement framework was devised, a total of 692 collective agreements – related to 24 low-paid sectors of interest – were selected to be ‘fully coded’ and representative data on negotiated minimum pay were compiled for 24 EU Member States. Based on more than 3,202 renewal texts, time series of collectively agreed minimum rates were created from 2015 to 2022 for 19 countries. This is the first time that an EU-wide data collection has provided comparative time series on negotiated pay. Key findings are is that in some countries outdated agreements contain rates below the applicable statutory minima, and that the potential of collective agreements to regulate pay generally or for employees earning higher wages than the minimum pay is not always fully capitalised on.
See also the national country reports (Eurofound papers), providing meta-data for the data collection, at the end of this web page.
30 August 2022
Moving with the times: Emerging practices and provisions in collective bargaining
This report analyses recent developments and emerging practices in collective bargaining processes and outcomes, mainly in the private sector. The report covers collective bargaining systems in 10 EU Member States and is based on cases identified through interviews with key stakeholders and negotiating parties at national level. It analyses the effects of the COVID-19 pandemic and the subsequent economic and social crisis on collective bargaining dynamics and collective agreements. It also investigates practices and innovations that have emerged in response to structural drivers such as technological change, decarbonisation and climate-neutrality policies, and workforce ageing. It assesses the capacity of collective bargaining systems to adapt to structural changes in work, production and the labour market as well as medium-term trends.
4 March 2016
The importance of collective bargaining in establishing working time in Europe
1 March 2016
Working time developments in the 21st century: Work duration and its regulation in the EU
This report examines the main trends and milestones characterising the evolution of the most important aspects of collectively agreed working time in the European Union during the first decade of the 21st century. Drawing primarily on information collected by Eurofound across all EU Member States and Norway, it focuses in particular on five sectors: chemicals, metalworking, banking, retail and public administration. The report describes the institutional regimes of regulation and assesses the evolution of agreed working hours (hours expected to be spent on work according to collective agreements or agreed between employers and employees) and usual working hours (hours usually spent in practice in work activities) between 1999 and 2014. The report points to the tension that exists between the pressure for decreased working hours in favour of a better work–life balance and fewer health problems for workers and the need for working time flexibility to meet the demands of a modern world economy.
4 November 2015
Collective bargaining in Europe in the 21st century
Collective bargaining systems in the EU have undergone a steady change since the end of the 1990s. But as businesses across Europe struggle to respond to intensifying global competition, pressure from employers for greater flexibility in collective bargaining is increasing, especially since the 2008 economic crisis. This report sets out to map developments in all major aspects of collective bargaining (apart from pay and working time, which have been analysed separately by Eurofound) over the past 15 years. In doing so, it aims to distinguish long-term trends and to identify changes brought on by the crisis. It also aims to identify the directions collective bargaining is likely to take in the coming years. The study finds a common and strong trend of convergence across the EU towards decentralisation and more flexibility in collective bargaining processes, but with significant asymmetries in the timing and pace of change.
11 September 2015
Pay in Europe in different wage-bargaining regimes
National wage-bargaining institutions are crucial in achieving pay outcomes that help to increase employment and economic growth within the context of avoiding macroeconomic imbalances within the European Monetary Union. Using a large set of empirical macroeconomic data from a variety of sources, including Eurofound and the European Commission AMECO database, this report analyses how the institutional features of national wage bargaining regimes influence pay outcomes. These features include bargaining level, type and level of coordination, use of opening clauses and the existence of wage pacts. The impact of government intervention through extension and derogation clauses and tripartite councils is also examined. The results of the study indicate that the key institutional variables of the wage-bargaining regime that influence pay outcomes are the type of coordination (how coordination is achieved) and the bargaining level.
13 April 2014
Pay in Europe in the 21st century
The issue of wages has attracted particular attention at European level since the onset of the economic crisis. Changes in economic governance, notably within the European semester, have prompted discussions on wage‑setting mechanisms. While, overall, wage‑bargaining regimes have remained relatively stable over time in many countries, the most substantial changes were seen in Member States facing more difficult economic circumstances. This report provides comparative time series on wage‑bargaining outcomes across the EU Member States and Norway, discussing pay developments against the background of different wage‑bargaining regimes and looks into the link between pay and productivity developments. It also investigates the different systems and levels of minimum wages in Europe at present, carrying out an accounting exercise through a hypothetical scenario of a minimum wage set at 60% of the median national wage (with some alternative scenarios as well for comparison) in order to benchmark and evaluate minimum wage levels and systems in Europe, and to discuss the possibilities and difficulties of coordination in this matter.
Οι ερευνητές του Eurofound παρέχουν εξειδικευμένες γνώσεις και μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί τους για ερωτήσεις ή αιτήματα των μέσων ενημέρωσης.
Christine Aumayr-Pintar
Senior research managerΗ Christine Aumayr-Pintar είναι ανώτερη διευθύντρια έρευνας στη μονάδα «Εργασιακός βίος» του Eurofound. Η κύρια ερευνητική της εμπειρογνωσία —η οποία προσεγγίζεται από συγκριτική σκοπιά σε επίπεδο ΕΕ— επικεντρώνεται στους κατώτατους μισθούς, τις αμοιβές μέσω συλλογικής διαπραγμάτευσης, τον κοινωνικό διάλογο και τη μισθολογική διαφάνεια μεταξύ των φύλων. Έχει συνυπογράψει τις ετήσιες επισκοπήσεις του Eurofound για τους κατώτατους μισθούς την τελευταία δεκαετία, έχει πάθος για τα δεδομένα των εργασιακών σχέσεων και έχει αναπτύξει —μεταξύ άλλων έργων— τη βάση δεδομένων για τους κατώτατους μισθούς στις συλλογικές συμβάσεις για τους χαμηλόμισθους εργαζομένους και τη βάση δεδομένων EU PolicyWatch. Μεταξύ 2021 και 2026 συντόνισε επίσης την έρευνα του Eurofound για τον κοινωνικό διάλογο και διαχειρίστηκε το δίκτυο ανταποκριτών του Eurofound. Πριν από την ένταξή της στο Eurofound το 2009, ήταν ερευνήτρια για τις αγορές εργασίας και την περιφερειακή οικονομία στην Joanneum Research στην Αυστρία. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στα Οικονομικά και διδακτορικού διπλώματος στις Κοινωνικές Επιστήμες/Οικονομικά, έχοντας σπουδάσει οικονομικά στο Γκρατς, τη Βιέννη και το Jönköping.
Mária Sedláková
Research officerΗ Mária Sedláková είναι ερευνήτρια στη μονάδα Εργασιακού Βίου του Eurofound, με ειδίκευση στις συγκριτικές εργασιακές σχέσεις, τον κοινωνικό διάλογο και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Έχει εξειδίκευση στην ανάλυση περιεχομένου των συλλογικών συμβάσεων. Η τρέχουσα εργασία της εξετάζει τον ρόλο των κοινωνικών εταίρων στη διακυβέρνηση των εθνικών δημόσιων υπηρεσιών απασχόλησης και των ιδρυμάτων κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και τον ρόλο του κοινωνικού διαλόγου στη μετανάστευση εργατικού δυναμικού. Συμβάλλει επίσης στην αξιολόγηση της αντιπροσωπευτικότητας των τομεακών κοινωνικών εταίρων σε επίπεδο ΕΕ και στη διευκόλυνση των διετών σεμιναρίων τριμερών ανταλλαγών. Πριν από την ένταξή της στο Eurofound, η Mária διεξήγαγε έρευνα σχετικά με τις συλλογικές διαπραγματεύσεις στο Τμήμα Διακυβέρνησης και Τριμερούς Συνεργασίας της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας στη Γενεύη (2020-2022), μετά από μια περίοδο ως ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Εργασιακών Σπουδών Κεντρικής Ευρώπης στη Μπρατισλάβα (2013-2020). Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στις Πολιτικές Επιστήμες με ειδίκευση στη Συγκριτική Ευρωπαϊκή Πολιτική από το Central European University.
Victoria Cojocariu
Research officerΗ Victoria Cojocariu είναι ερευνήτρια στη μονάδα Working Life του Eurofound και ασχολείται με τον κοινωνικό διάλογο και τις εργασιακές σχέσεις. Συμμετέχει εκτενώς στις μελέτες αντιπροσωπευτικότητας που διεξάγει το Eurofound για την υποστήριξη του ευρωπαϊκού κοινωνικού διαλόγου, καθώς και σε μελέτες που αναλύουν τον ρόλο των κοινωνικών εταίρων σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και τις πρακτικές συλλογικών διαπραγματεύσεων. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν την ψηφιοποίηση, την οργάνωση της εργασίας και τις πρακτικές στον χώρο εργασίας. Από το 2025, η Victoria διαχειρίζεται τη βάση δεδομένων EU PolicyWatch. Πριν από την ένταξή της στο Eurofound το 2019, η Victoria ήταν ερευνήτρια για το Κέντρο Δημόσιας Καινοτομίας στο Βουκουρέστι και για το Open Society Foundation Romania, συμβάλλοντας σε εθνικά και διεθνή ερευνητικά έργα στον τομέα της μετανάστευσης, της εκπαίδευσης, της πρόσβασης στην αγορά εργασίας υπηκόων τρίτων χωρών, καθώς και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι κάτοχος πτυχίων BA και MA στην Κοινωνιολογία.
Felix Appler
Research support officerΟ Felix Appler είναι υπεύθυνος υποστήριξης της έρευνας στη μονάδα Εργασιακής Ζωής του Eurofound. Το έργο του επικεντρώνεται στις εργασιακές σχέσεις, τους κατώτατους μισθούς και τη δημιουργία βάσεων δεδομένων που σχετίζονται με αυτά τα θέματα. Προηγουμένως, εργάστηκε στην Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία της Γερμανίας (Destatis) και στην Παγκόσμια Τράπεζα στην Ανατολική Αφρική, πραγματοποιώντας έρευνες νοικοκυριών και έρευνες για τις αγορές εργασίας και τη φτώχεια. Ο Felix είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στα Οικονομικά από το Πανεπιστήμιο της Βόννης.
Αυτό το τμήμα παρέχει πρόσβαση σε όλο το περιεχόμενο που έχει δημοσιευθεί σχετικά με το θέμα.
