Χαρτογράφηση της πράσινης συμπεριφορικής δημόσιας πολιτικής στην ΕΕ

Η δίκαιη πράσινη μετάβαση εξαρτάται όχι μόνο από τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζεται η πολιτική για το κλίμα, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι την κατανοούν, ανταποκρίνονται και ενεργούν βάσει αυτής. Η πράσινη συμπεριφορική δημόσια πολιτική, η εφαρμογή της επιστήμης της συμπεριφοράς στη χάραξη πολιτικής για το κλίμα και το περιβάλλον, δίνει στις κυβερνήσεις εργαλεία για να λογοδοτήσουν για αυτές τις ανθρώπινες αντιδράσεις. Το παρόν έγγραφο χαρτογραφεί τον βαθμό στον οποίο τα κράτη μέλη έχουν αναπτύξει ικανότητες για την ανάπτυξη και την εφαρμογή τέτοιων συμπεριφορικά τεκμηριωμένων πολιτικών. Διαπιστώνει σημαντικές ανισότητες σε ολόκληρη την ΕΕ, με ένα ανησυχητικό μοτίβο: οι χώρες που υφίστανται τη μεγαλύτερη πίεση μετάβασης είναι συχνά οι λιγότερο εξοπλισμένες για να σχεδιάσουν τις ανθρωποκεντρικές πολιτικές που θα την διευκολύνουν. Για να καλυφθεί αυτό το κενό, το παρόν έγγραφο υποστηρίζει ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναπτύξουν συμπεριφορική εμπειρογνωμοσύνη, να προχωρήσουν πέρα από τις εφάπαξ παρεμβάσεις σε βιώσιμα προγράμματα και να χρησιμοποιήσουν τα χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ για να ενσωματώσουν αυτή την ικανότητα μόνιμα στα θεσμικά τους όργανα.