Είναι η εργασία στην Ευρώπη πιο αγχωτική για τις γυναίκες;

Maria Walsh (00:00:00): Γεια σε όλους. Το όνομά μου είναι Maria Walsh. Υπηρετώ τη δεύτερη θητεία μου ως ευρωβουλευτής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΕΛΚ εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εξελέγην για πρώτη φορά το 2019 και επανεξελέγην το 2024. Στην Ιρλανδία, εκπροσωπώ την εκλογική περιφέρεια Midlands-North-West, η οποία εκτείνεται σε 15 κομητείες σε ολόκληρη την Ιρλανδία. Εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, συμμετέχω σε διάφορες επιτροπές, μία από τις οποίες είναι η Επιτροπή Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου και η Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων ως πλήρη μέλη. Και είμαι επίσης μέλος των επιτροπών Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και Περιφερειακής Ανάπτυξης. 

Maria Walsh (00:00:35): Οι προτεραιότητές μου περιλαμβάνουν τη γεωργία, την περιφερειακή ανάπτυξη, τα δικαιώματα των γυναικών και την ψυχική υγεία. Και χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ για να ηχογραφήσω αυτό το βίντεο podcast με το Eurofound για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας 2026. Μαζί μου σήμερα είναι η Barbara Gerstenberger, επικεφαλής της Μονάδας Εργασιακού Βίου στο Eurofound. Σήμερα θα εξετάσουμε τα τελευταία δεδομένα για τον εργασιακό βίο εδώ στην Ευρώπη, όπως συγκεντρώθηκαν στην Ευρωπαϊκή Έρευνα για τις Συνθήκες Εργασίας του 2024. 

Maria Walsh (00:01:03): Το Eurofound παρακολουθεί την εξέλιξη της ποιότητας των θέσεων εργασίας στην Ευρώπη μέσω της Ευρωπαϊκής Έρευνας για τις Συνθήκες Εργασίας από το 1990. Στην έκδοση του 2024 συμμετείχαν 36.644 εργαζόμενοι σε 35 χώρες, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 27.000 προσωπικών συνεντεύξεων με εργαζομένους σε ολόκληρη την ΕΕ. Και από τη δεκαετία του 1990, το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών έχει αυξηθεί από 55% σε 70%. Από τις 30 εκατομμύρια καθαρές νέες θέσεις εργασίας που προστέθηκαν στην αγορά εργασίας της ΕΕ από το 1995, τα δύο τρίτα έχουν καταληφθεί από γυναίκες. 

Maria Walsh (00:02:00): Ωστόσο , ενώ η Ευρώπη έχει απομακρυνθεί σε μεγάλο βαθμό από τις σωματικές ασθένειες της βιομηχανικής εποχής, αυτές έχουν αντικατασταθεί από σύγχρονους στρεσογόνους παράγοντες όπως η επαγγελματική εξουθένωση, το τεχνοστρες και οι μυοσκελετικές διαταραχές. Το 40% των εργαζομένων, δυσανάλογα σε τομείς όπως η υγειονομική περίθαλψη και οι υπηρεσίες, εξακολουθούν να υποφέρουν από σωματικά προβλήματα όπως η εργασία σε πολύ επώδυνες ή κουραστικές στάσεις. Αλλά οι γυναίκες κινδυνεύουν επίσης περισσότερο από άλλα ζητήματα, όπως η κακή ψυχική υγεία που σχετίζεται με την έκθεση σε στρεσογόνους παράγοντες στην εργασία. Και ταυτόχρονα, οι γυναίκες συνεχίζουν να κάνουν περισσότερη απλήρωτη εργασία στο σπίτι. 

Maria Walsh (00:02:22): Συχνά επιλέγουν επαγγέλματα όπου μπορούν να μειώσουν τον αμειβόμενο χρόνο εργασίας τους προκειμένου να διαχειριστούν καλύτερα τη σύγκρουση μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, επιδεινώνοντας το μισθολογικό χάσμα και το συνταξιοδοτικό χάσμα στην Ευρώπη. Ας δούμε λοιπόν τα δεδομένα που παρουσίασε η Barbara από την Ευρωπαϊκή Έρευνα για τις Συνθήκες Εργασίας 2024 για να αξιολογήσουμε πραγματικά εάν η επαγγελματική ζωή είναι πιο αγχωτική και προκλητική για τις γυναίκες και να δούμε πού πρέπει να επικεντρωθούν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής όπως εγώ εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και να εντείνουν την προσοχή τους για να τη βελτιώσουν. Δώσ' το στη Μπάρμπαρα. 

Barbara Gerstenberger (00:02:54): Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία, για το θερμό καλωσόρισμα και σε ευχαριστώ που μας φιλοξενείς εδώ σε αυτό το φανταστικό στούντιο. Έτσι, όταν εξετάζουμε την Ευρωπαϊκή Έρευνα για τις Συνθήκες Εργασίας, τα αποτελέσματα για το 2024, το μόνο πράγμα που μπορούμε να δούμε είναι ότι στις περισσότερες διαστάσεις της ποιότητας των θέσεων εργασίας, βλέπουμε πραγματικά μια βελτίωση. Και η ποιότητα της εργασίας, νομίζω ότι είναι εύκολο να το συνειδητοποιήσουμε, είναι μια πολυδιάστατη έννοια. Δεν είναι μόνο ένα πράγμα που κάνει μια δουλειά καλή δουλειά, αλλά αυτή η συνολική βελτίωση ισχύει μόνο όσο εξετάζουμε τους μέσους όρους. 

Barbara Gerstenberger (00:03:33): Μόλις εξετάσουμε συγκεκριμένες ομάδες εργαζομένων σε συγκεκριμένους τομείς ή επαγγέλματα ή ηλικιακές ομάδες, βλέπουμε ότι δεν επωφελούνται όλοι από αυτές τις βελτιώσεις με τον ίδιο τρόπο. Και οι ανισότητες μεταξύ των φύλων είναι ένα στοιχείο αυτού. Και θέλω να σας δείξω στην πρώτη μου διαφάνεια για τι πράγμα μιλάω. Εδώ λοιπόν έχετε τις επτά διαστάσεις της ποιότητας της εργασίας που διακρίνουμε: ποιότητα αποδοχών, προοπτικές, ποιότητα χρόνου εργασίας, δεξιότητες και διακριτικότητα, ένταση εργασίας, κοινωνικό περιβάλλον και φυσικό περιβάλλον. 

Barbara Gerstenberger (00:04:12): Τώρα , έχω σημειώσει με κόκκινες κουκκίδες τις πέντε διαστάσεις όπου, αν κοιτάξετε τις βαθμολογίες, οι γυναίκες βαθμολογούνται χαμηλότερα από τους άνδρες, που σημαίνει ότι βιώνουν χειρότερες συνθήκες για αυτές τις πέντε διαστάσεις. Και υπάρχουν μόνο δύο διαστάσεις - η ποιότητα του χρόνου εργασίας, ελαφρώς καλύτερη για τις γυναίκες από ό,τι για τους άνδρες, και το φυσικό περιβάλλον - όπου είναι αρκετά σαφές ότι κατά μέσο όρο οι γυναίκες απολαμβάνουν καλύτερα αποτελέσματα. Τώρα θέλω να εξετάσω τρεις από αυτές τις επτά διαστάσεις με λίγο περισσότερες λεπτομέρειες. Και θα ξεκινήσω με την ένταση της δουλειάς. 

Barbara Gerstenberger (00:04:48): Και είναι σημαντικό να εξετάζουμε την ένταση της εργασίας, επειδή η έκθεση σε υψηλή ένταση στην εργασία είναι στρεσογόνος παράγοντας και οδηγεί σε σωματική και συναισθηματική εξάντληση. Είναι ένας ψυχοκοινωνικός παράγοντας κινδύνου. Προσπαθώ να βάλω την επόμενη διαφάνεια εδώ για τον δείκτη έντασης εργασίας. Έτσι, ο δείκτης έντασης εργασίας, όπως μπορούμε να δούμε εδώ, μειώνεται. Και αν ο δείκτης πέσει, αυτό σημαίνει ότι οι συνθήκες επιδεινώνονται. Σε αυτή την περίπτωση, σημαίνει ότι η ένταση εργασίας το 2024 ήταν υψηλότερη από ό,τι ήταν το 2015 και το 2010. 

Barbara Gerstenberger (00:05:32): Αλλά η πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη εδώ είναι ότι αν κοιτάξετε τις γραμμές για τους άνδρες και τις γυναίκες - μπλε για τους άνδρες, πράσινο για τις γυναίκες - μπορείτε να δείτε ότι η ανάπτυξη πηγαίνει σε αντίθετες κατευθύνσεις. Ενώ υπάρχει μια μικρή βελτίωση για τους άνδρες, που σημαίνει ότι απολαμβάνουν ελαφρώς χαμηλότερο επίπεδο έντασης εργασίας, το αντίθετο ισχύει για τις γυναίκες. Και πάλι, είναι ανησυχητικό γιατί είναι ένας ψυχοκοινωνικός παράγοντας κινδύνου να εκτεθεί κανείς σε υψηλή ένταση στην εργασία. 

Barbara Gerstenberger (00:06:08): Τι κρύβεται λοιπόν πίσω από αυτή τη διαφορά στην ένταση εργασίας μεταξύ ανδρών και γυναικών; Για να το καταλάβουμε αυτό, πρέπει να εξετάσουμε διαφορετικές συνιστώσες της έντασης εργασίας. Από τη μία πλευρά, έχουμε αυτό που ονομάζουμε ποσοτικές απαιτήσεις. Έτσι, αν δουλεύεις με πολύ μεγάλη ταχύτητα σχεδόν όλη την ώρα ή όλη την ώρα, αν εργάζεσαι με αυστηρές προθεσμίες, αν δεν έχεις σχεδόν ποτέ αρκετό χρόνο για να τελειώσεις τη δουλειά, αυτές είναι ποσοτικές απαιτήσεις. Και εδώ οι διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι στην πραγματικότητα σχετικά μικρές. 

Barbara Gerstenberger (00:06:43): Αλλά υπάρχει ένα άλλο στοιχείο στην ένταση της εργασίας, και αυτό είναι κάτι που ονομάζουμε ή συνοψίζουμε κάτω από τον τίτλο των συναισθηματικών απαιτήσεων. Εάν ως εργαζόμενος εκτίθεστε συχνά σε συναισθηματικά ενοχλητικές καταστάσεις, εάν πρέπει να χειρίζεστε συχνά θυμωμένους πελάτες, εάν κρύβετε τα συναισθήματά σας στη δουλειά, αυτές είναι συναισθηματικές απαιτήσεις που είναι επίσης αγχωτικές και συμβάλλουν στην υψηλή ένταση εργασίας. Και εδώ οι γυναίκες είναι πολύ πιο εκτεθειμένες από τους άνδρες. Γιατί συμβαίνει αυτό; 

Barbara Gerstenberger (00:07:19): Λοιπόν , ο διαχωρισμός των φύλων στην αγορά εργασίας είναι ο κύριος επεξηγηματικός παράγοντας εδώ, επειδή είναι σε γυναικοκρατούμενους τομείς όπως η υγειονομική περίθαλψη και η εκπαίδευση όπου αυτές οι συναισθηματικές απαιτήσεις είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες. Εξ ου και η διαφορά στην ένταση εργασίας και πώς εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου μεταξύ ανδρών και γυναικών. Τώρα αυτοί οι επεξηγηματικοί παράγοντες, ο διαχωρισμός της αγοράς εργασίας, βρίσκονται επίσης πίσω από τις διαφορές που βλέπουμε στον δείκτη κοινωνικού περιβάλλοντος. 

Barbara Gerstenberger (00:07:58): Και εδώ βλέπετε συνολικά μια θετική εξέλιξη. Έχουμε μια μικρή αύξηση του δείκτη μεταξύ 2015 και 2024, αλλά και πάλι είναι μια διαφορετική εξέλιξη για τις γυναίκες και για τους άνδρες. Όπου έχει βελτιωθεί από το 2015 για το κοινωνικό περιβάλλον για τους άνδρες, έχει επιδεινωθεί ελαφρώς για τις γυναίκες. Και εδώ αυτό που πρέπει να εξετάσουμε για να εξηγήσουμε αυτή τη διαφορετική εξέλιξη είναι η δυσμενής κοινωνική συμπεριφορά. Αν λοιπόν στο κοινωνικό σας περιβάλλον στη δουλειά εκτίθεστε σε λεκτική κακοποίηση, ταπεινωτικές συμπεριφορές, απειλές κ.λπ., αυτό φυσικά δεν είναι καλό. 

Barbara Gerstenberger (00:08:45): Τώρα , οι γυναίκες είναι πάντα πιο εκτεθειμένες σε δυσμενείς κοινωνικές συμπεριφορές σε όλους τους τομείς, αλλά υπάρχει ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που διακρίνει εάν ένας εργαζόμενος είναι πιθανό να εκτεθεί ή όχι σε αυτού του είδους τη συμπεριφορά, και αυτός είναι το αν ο εργαζόμενος εργάζεται ή όχι με πελάτες ή όχι. Και σε αυτό το γράφημα βλέπετε ότι οι πράσινες κουκκίδες για τους εργαζόμενους που εργάζονται τακτικά με πελάτες είναι πάντα στα δεξιά των μπλε κουκκίδων για τους εργαζόμενους που δεν εργάζονται με πελάτες. Έτσι και πάλι, η συνεργασία με πελάτες είναι κάτι που οι γυναίκες κάνουν πολύ πιο συχνά από τους άνδρες, και ως εκ τούτου συμβάλλει και πάλι στην υψηλότερη έκθεση σε δυσμενή κοινωνική συμπεριφορά και επομένως σε χαμηλότερη βαθμολογία στον δείκτη κοινωνικού περιβάλλοντος. 

Barbara Gerstenberger (00:09:41): Τώρα το τελευταίο πράγμα που θέλω να εξετάσω είναι η ποιότητα του χρόνου εργασίας. Και ίσως θυμάστε ότι αρχικά είπα ότι η ποιότητα του χρόνου εργασίας είναι μία από τις δύο διαστάσεις όπου οι γυναίκες τα πηγαίνουν ελαφρώς καλύτερα από τους άνδρες. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για όλα τα στοιχεία της ποιότητας του χρόνου εργασίας. Όταν εξετάζουμε τον έλεγχο του χρόνου εργασίας, που είναι ένα σημαντικό μέρος της ποιότητας του χρόνου εργασίας, κοιτάξτε τα κόκκινα μέρη των ράβδων. Πρόκειται για άτομα με χαμηλή αυτονομία, όπου η εταιρεία είναι αυτή που καθορίζει εξ ολοκλήρου τις ρυθμίσεις του χρόνου εργασίας, χωρίς ευελιξία αλλαγής ή προσαρμογής. 

Barbara Gerstenberger (00:10:24): Πηγαίνουμε προς τη σωστή κατεύθυνση. Το ποσοστό των εργαζομένων που δεν έχουν κανέναν έλεγχο του χρόνου εργασίας τους μειώνεται. Αλλά αν κοιτάξετε τη δεξιά πλευρά του χάσματος μεταξύ των φύλων στην αυτονομία το 2024, θα συνειδητοποιήσετε ότι και πάλι, είναι υψηλότερο το ποσοστό των γυναικών που δεν έχουν τον έλεγχο των ρυθμίσεων του χρόνου εργασίας σε σύγκριση με τους άνδρες. Επομένως, τίθεται το ερώτημα: γιατί γενικά δεν τα πάνε πολύ άσχημα για την ποιότητα του χρόνου εργασίας; Και αυτό εξηγείται σε αυτό το γράφημα. Και αυτό έχει να κάνει με τις ώρες εργασίας την εβδομάδα. 

Barbara Gerstenberger (00:11:03): Και εδώ βλέπετε, έχω βάλει μικρά κόκκινα κουτιά γύρω από εκείνα τα μέρη των μπαρ που αντιπροσωπεύουν όσους εργάζονται πολλές ώρες - περισσότερες από 41 ώρες την εβδομάδα. Αυτό είναι υψηλότερο ποσοστό ανδρών που το κάνουν αυτό σε σύγκριση με τις γυναίκες. Και όσοι εργάζονταν χαμηλότερες ώρες, μικρότερο αριθμό ωρών —οτιδήποτε μεταξύ 20 και 34 ωρών ή ακόμα και λιγότερο από 20 ώρες την εβδομάδα— το σημείωσα με ένα κίτρινο πλαίσιο. Αυτό είναι ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό γυναικών από τους άνδρες που το κάνουν αυτό. Και γνωρίζουμε ότι οι γυναίκες είναι πολύ πιο πιθανό να εργάζονται με μερική απασχόληση. Αυτό οδηγεί σε καλύτερο αποτέλεσμα για την ποιότητα του χρόνου εργασίας. Αλλά φυσικά οδηγεί επίσης, όπως πολλοί έχουν ήδη αναφέρει, σε μισθολογικό χάσμα και αργότερα σε συνταξιοδοτικό χάσμα. 

Barbara Gerstenberger (00:11:54): Αυτό σημαίνει τώρα ότι οι γυναίκες εργάζονται λιγότερο; Όχι πραγματικά, αν κοιτάξετε και την απλήρωτη εργασία. Και αυτή είναι η τελευταία μου διαφάνεια για να τονίσω αυτό το σημείο. Έτσι, από τη μία πλευρά, υπάρχουν κάποια καλά νέα ότι ένα υψηλότερο ποσοστό ανδρών το 2024 συμμετέχει πλέον τακτικά σε αυτές τις μη αμειβόμενες εργασιακές δραστηριότητες, και τακτικά σημαίνει τουλάχιστον αρκετές φορές το μήνα. Έτσι, το ποσοστό των ανδρών που ασχολούνται με τη φροντίδα των παιδιών και ασχολούνται με τις δουλειές του σπιτιού αυξάνεται. 

Barbara Gerstenberger (00:12:31): Αλλά αν κοιτάξετε τις ώρες που ξοδεύονται την εβδομάδα σε αυτή την απλήρωτη εργασία, θα δείτε ότι στο γράφημα, σε νοικοκυριά με δύο ενήλικες και παιδιά, το χάσμα στις ώρες που ξοδεύονται είναι τεράστιο. 22 ώρες την εβδομάδα για τους άνδρες για τη φροντίδα των παιδιών, 37 για τις γυναίκες. Και ακόμη και για τις δουλειές του σπιτιού, η ίδια ρύθμιση: δύο ενήλικες με παιδιά σε ένα νοικοκυριό, 8 ώρες την εβδομάδα για τους άνδρες που ασχολούνται τακτικά με αυτή τη δραστηριότητα σε σύγκριση με 17 για τις γυναίκες. Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι όχι μόνο οι γυναίκες βιώνουν τον χώρο εργασίας τους πολύ διαφορετικά, αλλά εμπλέκονται επίσης σε πολύ διαφορετικό βαθμό στη μη αμειβόμενη εργασία στο σπίτι. 

Maria Walsh (00:13:25): Έχω τόσες πολλές ερωτήσεις που βασίζονται σε αυτό. Αυτό που πραγματικά με εντυπωσίασε ήταν η δυσμενής κοινωνική συμπεριφορά. Αλλά θα επικεντρωθώ σε μερικές ερωτήσεις για σένα, Μπάρμπαρα, με βάση αυτό το έργο. Ένα από αυτά είναι το αρχικό ερώτημα: είναι η εργασία πιο αγχωτική για τις γυναίκες και αγωνίζονται περισσότερο να εξισορροπήσουν τις απαιτήσεις της επαγγελματικής και της προσωπικής ζωής; 

Barbara Gerstenberger (00:13:50): Ναι , αυτό είναι αρκετά ενδιαφέρον γιατί αν δούμε πώς απαντούν οι άνδρες και οι γυναίκες σε αυτήν την ερώτηση: «Υπάρχει καλή προσαρμογή μεταξύ της εργασίας και των απαιτήσεων της κοινωνικής και οικογενειακής ζωής;» Ένα υψηλότερο ποσοστό γυναικών λέει, «Ναι, καλή εφαρμογή, λειτουργεί καλά για εμάς». Ένα ελαφρώς υψηλότερο ποσοστό γυναικών λέει θετικό αποτέλεσμα σε σύγκριση με τους άνδρες. Έτσι, όταν πρόκειται για την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, οι γυναίκες είναι πιο θετικές. Τώρα θα το εξηγούσα αυτό λέγοντας ότι είναι επειδή οι γυναίκες το κάνουν να λειτουργεί. Κάνουν αυτή την ισορροπία να λειτουργεί πολύ συχνά μειώνοντας τις αμειβόμενες ώρες εργασίας για να μπορέσουν να αναλάβουν περισσότερες ευθύνες στο σπίτι. Και πάλι, είναι μια καλή προσωρινή λύση. Είναι μια καλή λύση προς το παρόν. Αλλά όσον αφορά τις μισθολογικές διαφορές, τις συνταξιοδοτικές διαφορές, είναι φυσικά μακροπρόθεσμα επιζήμιες. 

Maria Walsh (00:14:48): Αυτό με οδηγεί στην επόμενη συνέχεια. Αυτό θέλουν οι εργαζόμενοι; Άνδρες και γυναίκες εξίσου, αλλά ιδιαίτερα γυναίκες. Η επιλογή είναι ένα ισχυρό πράγμα, και όταν έχεις λίγες επιλογές... Αυτό μας λέει η έρευνα για το πού θα ήθελαν οι εργαζόμενοι να δουν βελτιώσεις στην ποιότητα της εργασίας; 

Barbara Gerstenberger (00:15:08): Ναι , αυτή είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Για πρώτη φορά, ρωτήσαμε τους ερωτηθέντες στην έρευνα: «Τι θα αλλάζατε; Ποιοι είναι οι τομείς στους οποίους θα θέλατε να δείτε βελτιώσεις στις συνθήκες εργασίας;» Και δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι περισσότεροι επισημαίνουν τις αμοιβές και τα επιδόματα ως τον μόνο τομέα που θα ήθελαν να βελτιωθούν, αλλά το νούμερο δύο όσον αφορά τη συχνότητα που αναφέρεται είναι οι ρυθμίσεις του χρόνου εργασίας. Επομένως, υπάρχει προφανώς ενδιαφέρον για τη βελτίωση των ρυθμίσεων του χρόνου εργασίας. 

Barbara Gerstenberger (00:15:42): Και αυτό επιβεβαιώνεται επίσης από τις απαντήσεις στην ερώτηση όταν ρωτάμε: «Είστε ικανοποιημένοι με τον αριθμό των ωρών που εργάζεστε αυτήν τη στιγμή ή θα θέλατε να αυξήσετε ή να μειώσετε;» Και παρόλο που η πλειοψηφία των εργαζομένων στην Ευρώπη δηλώνουν ικανοποιημένοι με τις ώρες που εργάζονται αυτήν τη στιγμή, Υπάρχει περίπου το ένα τρίτο των εργαζομένων που λένε: «Λοιπόν, αν μπορούσα, αν δεν υπήρχαν οικονομικές επιπτώσεις, θα ήθελα να εργάζομαι λιγότερο». Και αυτό, αρκετά ενδιαφέρον, ισχύει ελαφρώς πιο συχνά για τους άνδρες που εργάζονται περισσότερες ώρες –τουλάχιστον αμειβόμενες ώρες– ελαφρώς πιο συχνά για τους άνδρες παρά για τις γυναίκες. 

Maria Walsh (00:16:22): Συναρπαστικό. Εγώ, πάλι, έχω τόσες περισσότερες ερωτήσεις πέρα από αυτό. Αναμφίβολα οι άνθρωποι που παρακολουθούν θα έχουν επίσης τις επακόλουθες ερωτήσεις τους. Αλλά τελευταίο, πρέπει να ρωτήσω, γιατί ο κόσμος της τεχνητής νοημοσύνης έχει σίγουρα λάβει αυτήν την εντολή καθώς και την τελευταία εντολή όταν ψηφίσαμε μια σειρά από νομοθετήματα. Επομένως, θα ήταν παράλειψη εκ μέρους μου να μην ρωτήσω συγκεκριμένα τον αντίκτυπο της ψηφιοποίησης και την εμφάνιση της τεχνητής νοημοσύνης στους χώρους εργασίας μας. Αντιμετωπίζονται ή βιώνονται διαφορετικά από άνδρες και γυναίκες; 

Barbara Gerstenberger (00:16:53): Λοιπόν , όταν πρόκειται για τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, της γενετικής τεχνητής νοημοσύνης στο χώρο εργασίας, αυτό είναι κάτι για το οποίο ρωτήσαμε το 2024. Λάβετε υπόψη, με όρους τεχνητής νοημοσύνης, αυτή είναι σχεδόν αρχαία ιστορία. Οι αλλαγές είναι πολύ, πολύ γρήγορες σε αυτόν τον τομέα. Ωστόσο, κατά τη στιγμή της έρευνας, το 12 % των εργαζομένων στην ΕΕ δήλωσαν ότι χρησιμοποιούν τακτικά τη γενετική τεχνητή νοημοσύνη στην εργασία τους. Και αυτό ισχύει περισσότερο για τους νεότερους. Υπάρχουν λοιπόν διαφορές μεταξύ των ηλικιακών ομάδων, αλλά υπάρχει επίσης ένα χάσμα μεταξύ των φύλων σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Οι γυναίκες είναι λιγότερο πιθανό να χρησιμοποιούν γενετική τεχνητή νοημοσύνη στην εργασία από ό,τι οι άνδρες. 

Barbara Gerstenberger (00:17:41): Τώρα , φυσικά, ο άλλος τομέας όπου η τεχνολογία έχει οδηγήσει σε τεράστιες αλλαγές είναι όσον αφορά την εξ αποστάσεως εργασία και την τηλεργασία. Και εκεί βλέπουμε μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη. Από τη μία πλευρά, γνωρίζουμε ότι η ευκαιρία να μπορούμε να εργαζόμαστε εξ αποστάσεως βελτιώνει την αντίληψη της ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες λένε: «Είμαστε σε καλύτερη θέση να εξισορροπήσουμε τις εργασιακές απαιτήσεις και τις απαιτήσεις εκτός της αμειβόμενης εργασίας, εάν έχουμε τη δυνατότητα να εργαστούμε εξ αποστάσεως».

Barbara Gerstenberger (00:18:12): Ωστόσο , όταν εξετάζουμε αυτό που ονομάζουμε σύγκρουση επαγγελματικής και προσωπικής ζωής -άρα πώς η εργασία προσκρούει στη μη επαγγελματική ζωή- βλέπουμε ότι οι γυναίκες, ειδικά όταν βρίσκονται σε υβριδικές ρυθμίσεις εργασίας, άρα τακτικές ρυθμίσεις τηλεργασίας, αγωνίζονται. Δυσκολεύονται να σβήσουν. Ένα πολύ υψηλότερο ποσοστό γυναικών σε αυτού του είδους τις υβριδικές ρυθμίσεις τηλεργασίας δηλώνουν ότι δυσκολεύονται να σταματήσουν να σκέφτονται την εργασία όταν βρίσκονται στο σπίτι. Και επίσης όταν πρόκειται να μπορέσουν να αφιερώσουν τον χρόνο που θέλουν να αφιερώσουν στην οικογένεια, αγωνίζονται πολύ περισσότερο από τους άνδρες, ειδικά σε αυτές τις υβριδικές ρυθμίσεις εργασίας. Νομίζω λοιπόν ότι υπάρχει ένας δείκτης που δείχνει ότι η ασάφεια των ορίων μεταξύ εργασίας και ζωής είναι μεγαλύτερο ζήτημα για όσους βρίσκονται σε ρυθμίσεις τηλεργασίας και ότι οι γυναίκες δυσκολεύονται περισσότερο εκεί σε σύγκριση με τους άνδρες. 

Maria Walsh (00:19:19): Λοιπόν , νομίζω ότι το κύριο συμπέρασμα είναι ότι το άγχος που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες δεν προκαλείται από έναν μόνο παράγοντα. Και η Μπάρμπαρα το τόνισε σε βάθος. Και ξέρω ότι εξετάσαμε μόνο ένα μικρό κομμάτι από αυτό που ξεδιπλώθηκε η έρευνα για εσάς, και δεν μπορεί να λυθεί με μία μόνο διόρθωση. Είναι απίστευτα σημαντικό οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής όπως εμείς και οι εργοδότες να κλίνουν σε αυτή τη μελέτη και να κατανοήσουν και να αναγνωρίσουν πραγματικά τον πολυδιάστατο αντίκτυπο της ποιότητας της εργασίας σήμερα και τι θα περιμένουμε στο μέλλον. 

Maria Walsh (00:19:56): Barbara, εξήγησες ότι μια σημαντική πηγή σύγχρονου άγχους πηγάζει από βασικούς τομείς όπως η φροντίδα και οι υπηρεσίες, όπου οι γυναίκες είναι η ραχοκοκαλιά. Και το βρίσκω επίσης τόσο συναρπαστικό, η αναφορά στην οικονομία που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη και πώς είναι σημαντικό να διασφαλίσουμε ότι η χαμηλότερη χρήση ψηφιακών εργαλείων μεταξύ των γυναικών δεν θα γίνει νέο χάσμα στην ποιότητα της εργασίας. Αυτό είναι απίστευτα σημαντικό, ιδιαίτερα ως υπεύθυνος χάραξης πολιτικής που εργάζεται στην Επιτροπή Ισότητας των Φύλων ειδικότερα. 

Maria Walsh (00:20:24): Και φυσικά, νομίζω ότι το πιο σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι πάνω απ' όλα, το σημείο αναφοράς για μια καλή δουλειά στην Ευρώπη πρέπει να αλλάξει. Η επιτυχία δεν πρέπει να μετριέται με βάση την παραγωγικότητα, αλλά με το πόσο καλά ένας οργανισμός προστατεύει τα όρια υγείας, ευημερίας και ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής των εργαζομένων του. Θέλω να ευχαριστήσω τη Μπάρμπαρα. Θέλω να ευχαριστήσω ολόκληρη την ομάδα του Eurofound που μοιράστηκε μαζί μου τα παρακάτω. Και είμαι επίσης σίγουρος ότι όλοι όσοι το άκουγαν το βρήκαν πολύ ενδιαφέρον. 

Maria Walsh (00:20:54): Το Eurofound, με έδρα την Ιρλανδία, γιόρτασε πέρυσι τα μεγάλα γενέθλιά του—το μεγάλο 5-0. Είχαν και μοιράστηκαν μια πλούσια εμπειρία με τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, και νομίζω ότι ερχόμενοι στην Προεδρία μας και πέρα από αυτήν, καθοδηγούν πραγματικά τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε την εργασία, πώς μιλάμε για την εργασία και τελικά πώς κάνουμε καλύτερη πολιτική για την προστασία των εργαζομένων όχι μόνο για το επόμενο έτος και όχι μόνο για ένα συγκεκριμένο φύλο. αλλά για πολλά χρόνια ακόμα. Σας ευχαριστώ πολύ όλους. Και νομίζω από τη Μπάρμπαρα και εμάς, Ευτυχισμένη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. 

Barbara Gerstenberger (00:21:22): Απολύτως.