Επιπτώσεις στην προσφορά εργασίας και στην ευημερία των σεναρίων της τετραήμερης εβδομάδας εργασίας: Ανάλυση μικροπροσομοίωσης για την ΕΕ

Αυτή η μελέτη παρέχει μια λεπτομερή ανάλυση του αντίκτυπου των μεταρρυθμίσεων μείωσης του χρόνου εργασίας, όπως η τετραήμερη εβδομάδα εργασίας (4DWW), στη συμμετοχή του εργατικού δυναμικού σε ολόκληρη την ΕΕ χρησιμοποιώντας το μοντέλο DAY-EUROLAB. Το μοντέλο, το οποίο αποτελεί επέκταση του μοντέλου συμπεριφοράς EUROLAB σε επίπεδο ΕΕ, ενσωματώνει τον χρόνο μετακίνησης και τον ελεύθερο χρόνο σε ένα πολυδιάστατο πλαίσιο διακριτής επιλογής, χρησιμοποιώντας μικροδεδομένα EU-SILC εμπλουτισμένα με τεκμαρτό χρόνο μετακίνησης από το EWCS του 2024. Τα αποτελέσματα της προσομοίωσης δείχνουν ότι, ενώ οι μεταρρυθμίσεις μειώνουν τις ώρες εργασίας μεταξύ των απασχολουμένων, αυξάνουν σταθερά τη συμμετοχή, με τα μεγαλύτερα κέρδη στην Ανατολική και Νότια Ευρώπη και πιο μέτριες επιπτώσεις στη Βόρεια και Δυτική Ευρώπη. Οι γυναίκες επωφελούνται δυσανάλογα, ιδιαίτερα οι μεγαλύτερες και οι νεότερες κοόρτες, με αυξήσεις που συχνά υπερβαίνουν τις έξι έως εννέα ποσοστιαίες μονάδες, σε σύγκριση με μικρότερα και λιγότερο σταθερά κέρδη για τους άνδρες. Επιπλέον, τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων αποκαλύπτουν ένα προοδευτικό μοτίβο, με τις μεγαλύτερες βελτιώσεις μεταξύ των πεμπτημορίων χαμηλότερου εισοδήματος, ενώ η τομεακή ανάλυση υπογραμμίζει τη βιομηχανία, τα χρηματοοικονομικά και το λιανικό εμπόριο ως τα πιο ανταποκρινόμενα στη βιομηχανία. Συνολικά, οι μεταρρυθμίσεις διευρύνουν την προσφορά εργασίας και μειώνουν τις ανισότητες μεταξύ των φύλων και τις περιφερειακές ανισότητες, υπογραμμίζοντας τις δυνατότητές τους ως εργαλείου πολιτικής για την προώθηση της συμμετοχικότητας στις ευρωπαϊκές αγορές εργασίας.