Συλλογικών
Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις αναφέρονται σε όλες τις διαπραγματεύσεις μεταξύ ενός ή περισσότερων εργοδοτών (ή των οργανώσεών τους) και μιας ή περισσότερων οργανώσεων εργαζομένων (συνδικαλιστικές οργανώσεις) για τον καθορισμό των συνθηκών εργασίας και των όρων απασχόλησης, συμπεριλαμβανομένων των ζητημάτων που σχετίζονται με την αμοιβή και τον χρόνο εργασίας, και για τη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, όπως περιγράφεται στη σύμβαση 154 της ΔΟΕ. Έχουν προσδιοριστεί ορισμένες διαστάσεις των συλλογικών διαπραγματεύσεων («δομή διαπραγμάτευσης»). Αυτές περιλαμβάνουν κάλυψη που αναφέρεται στο ποσοστό των εργαζομένων που επηρεάζονται άμεσα από συμφωνίες. το επίπεδο στο οποίο πραγματοποιούνται οι διαπραγματεύσεις· το πεδίο εφαρμογής ή το φάσμα των θεμάτων που καλύπτονται από τις διαπραγματεύσεις· και βάθος – αυτός είναι ο βαθμός στον οποίο οι συμφωνίες εφαρμόζονται και αναθεωρούνται από κοινού.
Βρείτε το πιο πρόσφατο περιεχόμενο σχετικά με αυτό το θέμα παρακάτω.
Εθνικοί κατώτατοι μισθοί στην ΕΕ: ανάπτυξη με γνώμονα την πολιτική, συνεχής σύγκλιση και αυξημένη εγγύτητα με τους μισθούς που αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης
Κατά το προηγούμενο έτος, οι εθνικοί κατώτατοι μισθοί συνέχισαν να αυξάνονται σημαντικά σε ολόκληρη την ΕΕ, ιδίως στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, συνεχίζοντας τη μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων. Η οδηγία της ΕΕ για τον κατώτατο μισθό έχει αναδειχθεί σε σημαντική κινητήρια δύναμη για αυξήσεις των κατώτατων μισθών σε πολλές χώρες, υπερβαίνοντας τα επίπεδα πληθωρισμού και αυξάνοντας ταχύτερα από τα κατώτατα όρια μισθών που έχουν συμφωνηθεί συλλογικά σε πολλούς χαμηλόμισθους τομείς.Τέσσερα δεδομένα δεκαετιών αποκαλύπτουν ένα ευρωπαϊκό εργατικό δυναμικό που έχει μεταμορφωθεί πέρα από την αναγνώριση
Η έρευνα του Eurofound για τις συνθήκες εργασίας του 2024 καταγράφει τον τρόπο με τον οποίο η ψηφιοποίηση, η δημογραφία και η κλιματική αλλαγή έχουν αναδιαμορφώσει την ευρωπαϊκή εργασία εδώ και 35 χρόνια.Διαμόρφωση του κοινωνικού μέλλοντος και του μέλλοντος της απασχόλησης στην Ευρώπη
Η Ευρωπαϊκή Ένωση διανύει μια περίοδο ριζικού μετασχηματισμού — από την κρίση του κόστους ζωής έως την πράσινη και την ψηφιακή μετάβαση, τις δημογραφικές αλλαγές και τη γεωπολιτική αβεβαιότητα. Στο επίκεντρο της απάντησης της ΕΕ σε αυτές τις προκλήσεις βρίσκεται η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Με 60 μέλη, η ΕΟΚΕ διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη διασφάλιση δίκαιων συνθηκών εργασίας, ισχυρής κοινωνικής προστασίας και ίσων ευκαιριών σε ολόκληρη την Ένωση.Το Eurofound συλλέγει πληροφορίες σε επίπεδο χώρας σχετικά με τις συλλογικές διαπραγματεύσεις στην ΕΕ μέσω του δικτύου ανταποκριτών του Eurofound. Σε ολόκληρη την ΕΕ, η κάλυψη των συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι πολύ διαφορετική, όπως δείχνει η έρευνα του Eurofound. Περίπου το 60% των εργαζομένων καλύπτεται από συλλογικές διαπραγματεύσεις στην ΕΕ, αλλά το ποσοστό αυτό κυμαίνεται από 80% ή περισσότερο σε ορισμένες χώρες έως λιγότερο από 10% σε άλλες (στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής).
Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, ο πυρήνας των οργανωμένων εργασιακών σχέσεων, λαμβάνουν χώρα σε διαφορετικά θεσμικά πλαίσια. Τα εθνικά συστήματα ποικίλλουν όσον αφορά τους αντίστοιχους ρόλους των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της νομοθεσίας όσον αφορά τη ρύθμιση της αγοράς εργασίας, τα επίπεδα στα οποία διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις (διατομεακό, τομεακό, εταιρικό και εργασιακό, περιφερειακό, επαγγελματικό) και τον τρόπο με τον οποίο οι διαπραγματεύσεις σε διάφορα επίπεδα μπορούν να αλληλοσυνδέονται (διάρθρωση). Οι βαθμοί συγκέντρωσης και συντονισμού των συλλογικών διαπραγματεύσεων – και ιδίως των μισθολογικών διαπραγματεύσεων – αποτελούν σημαντικά χαρακτηριστικά του συστήματος, με επιπτώσεις τόσο στα αποτελέσματα της αγοράς εργασίας όσο και στα μακροοικονομικά αποτελέσματα. Το αποτέλεσμα των συλλογικών διαπραγματεύσεων είναι συνήθως μια συλλογική σύμβαση. Οι συμφωνίες αυτές μπορούν να ρυθμίζουν τόσο τις διαδικασίες για τις σχέσεις μεταξύ των υπογραφόντων μερών όσο και τους όρους και τις συνθήκες απασχόλησης των εργαζομένων που καλύπτονται από τη συμφωνία, όπως η αμοιβή και ο χρόνος εργασίας.
Ενώ η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναγνωρίζει την αυτονομία των κοινωνικών εταίρων, ιδίως όσον αφορά τις μισθολογικές διαπραγματεύσεις, οι πολιτικές της ΕΕ ασκούν ωστόσο σημαντική επιρροή στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και στο ευρύτερο σύστημα εργασιακών σχέσεων. Για παράδειγμα, οι ειδικές ανά χώρα συστάσεις (ΣΑΧ) στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου έχουν εξετάσει ζητήματα όπως η ευθυγράμμιση των μισθολογικών εξελίξεων με την παραγωγικότητα, τον καθορισμό των κατώτατων μισθών και τα συστήματα τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των αμοιβών. Γενικότερα, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις διεξάγονται εντός πλαισίου το οποίο, εν μέρει, καθορίζεται από τη νομοθεσία της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων που αφορούν την ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας και των απαιτήσεων της οδηγίας για τον χρόνο εργασίας και της σχετικής νομοθεσίας.
Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Ευρωπαϊκό Εξάμηνοopens in new tab
Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Η Επιτροπή χαιρετίζει την πολιτική συμφωνία σχετικά με επαρκείς κατώτατους μισθούς για τους εργαζομένους στην ΕΕopens in new tab
Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Οδηγία για τον χρόνο εργασίας (2003/88/ΕΚ)opens in new tab
Πρόκειται για μια επιλογή των σημαντικότερων αποτελεσμάτων για αυτό το θέμα.
26 January 2024
Minimum wages for low-paid workers in collective agreements
In this pilot project, Eurofound successfully established the feasibility of, and piloted, an EU-wide database of minimum pay rates contained in collective agreements related to low-paid workers. A conceptual and measurement framework was devised, a total of 692 collective agreements – related to 24 low-paid sectors of interest – were selected to be ‘fully coded’ and representative data on negotiated minimum pay were compiled for 24 EU Member States. Based on more than 3,202 renewal texts, time series of collectively agreed minimum rates were created from 2015 to 2022 for 19 countries. This is the first time that an EU-wide data collection has provided comparative time series on negotiated pay. Key findings are is that in some countries outdated agreements contain rates below the applicable statutory minima, and that the potential of collective agreements to regulate pay generally or for employees earning higher wages than the minimum pay is not always fully capitalised on.
See also the national country reports (Eurofound papers), providing meta-data for the data collection, at the end of this web page.
30 August 2022
Moving with the times: Emerging practices and provisions in collective bargaining
This report analyses recent developments and emerging practices in collective bargaining processes and outcomes, mainly in the private sector. The report covers collective bargaining systems in 10 EU Member States and is based on cases identified through interviews with key stakeholders and negotiating parties at national level. It analyses the effects of the COVID-19 pandemic and the subsequent economic and social crisis on collective bargaining dynamics and collective agreements. It also investigates practices and innovations that have emerged in response to structural drivers such as technological change, decarbonisation and climate-neutrality policies, and workforce ageing. It assesses the capacity of collective bargaining systems to adapt to structural changes in work, production and the labour market as well as medium-term trends.
4 March 2016
The importance of collective bargaining in establishing working time in Europe
1 March 2016
Working time developments in the 21st century: Work duration and its regulation in the EU
This report examines the main trends and milestones characterising the evolution of the most important aspects of collectively agreed working time in the European Union during the first decade of the 21st century. Drawing primarily on information collected by Eurofound across all EU Member States and Norway, it focuses in particular on five sectors: chemicals, metalworking, banking, retail and public administration. The report describes the institutional regimes of regulation and assesses the evolution of agreed working hours (hours expected to be spent on work according to collective agreements or agreed between employers and employees) and usual working hours (hours usually spent in practice in work activities) between 1999 and 2014. The report points to the tension that exists between the pressure for decreased working hours in favour of a better work–life balance and fewer health problems for workers and the need for working time flexibility to meet the demands of a modern world economy.
4 November 2015
Collective bargaining in Europe in the 21st century
Collective bargaining systems in the EU have undergone a steady change since the end of the 1990s. But as businesses across Europe struggle to respond to intensifying global competition, pressure from employers for greater flexibility in collective bargaining is increasing, especially since the 2008 economic crisis. This report sets out to map developments in all major aspects of collective bargaining (apart from pay and working time, which have been analysed separately by Eurofound) over the past 15 years. In doing so, it aims to distinguish long-term trends and to identify changes brought on by the crisis. It also aims to identify the directions collective bargaining is likely to take in the coming years. The study finds a common and strong trend of convergence across the EU towards decentralisation and more flexibility in collective bargaining processes, but with significant asymmetries in the timing and pace of change.
11 September 2015
Pay in Europe in different wage-bargaining regimes
National wage-bargaining institutions are crucial in achieving pay outcomes that help to increase employment and economic growth within the context of avoiding macroeconomic imbalances within the European Monetary Union. Using a large set of empirical macroeconomic data from a variety of sources, including Eurofound and the European Commission AMECO database, this report analyses how the institutional features of national wage bargaining regimes influence pay outcomes. These features include bargaining level, type and level of coordination, use of opening clauses and the existence of wage pacts. The impact of government intervention through extension and derogation clauses and tripartite councils is also examined. The results of the study indicate that the key institutional variables of the wage-bargaining regime that influence pay outcomes are the type of coordination (how coordination is achieved) and the bargaining level.
13 April 2014
Pay in Europe in the 21st century
The issue of wages has attracted particular attention at European level since the onset of the economic crisis. Changes in economic governance, notably within the European semester, have prompted discussions on wage‑setting mechanisms. While, overall, wage‑bargaining regimes have remained relatively stable over time in many countries, the most substantial changes were seen in Member States facing more difficult economic circumstances. This report provides comparative time series on wage‑bargaining outcomes across the EU Member States and Norway, discussing pay developments against the background of different wage‑bargaining regimes and looks into the link between pay and productivity developments. It also investigates the different systems and levels of minimum wages in Europe at present, carrying out an accounting exercise through a hypothetical scenario of a minimum wage set at 60% of the median national wage (with some alternative scenarios as well for comparison) in order to benchmark and evaluate minimum wage levels and systems in Europe, and to discuss the possibilities and difficulties of coordination in this matter.
Οι ερευνητές του Eurofound παρέχουν εξειδικευμένες γνώσεις και μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί τους για ερωτήσεις ή αιτήματα των μέσων ενημέρωσης.
Mária Sedláková
Research officerΗ Mária Sedláková είναι ερευνήτρια στη μονάδα «Εργασιακός βίος» του Eurofound. Είναι υπεύθυνη για τη σύνταξη εκθέσεων επισκόπησης για μελέτες τομεακής αντιπροσωπευτικότητας, τη διαχείριση και τον ποιοτικό έλεγχο των εθνικών εκθέσεων σχετικά με τις εργασιακές σχέσεις, τον κοινωνικό διάλογο και την επαγγελματική ζωή, καθώς και την ανάπτυξη ενός σχεδίου για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις πέρα από την αμοιβή. Πριν από την ένταξή της στο Eurofound, εργάστηκε ως υπεύθυνη τεχνικής έρευνας στο Τμήμα Διακυβέρνησης και Τριμερούς Διακυβέρνησης της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας στη Γενεύη σχετικά με την εμβληματική έκθεση κοινωνικού διαλόγου 2022. Εργάστηκε επίσης ως ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Μελετών Εργασίας της Κεντρικής Ευρώπης στην Μπρατισλάβα (2013-2020), εστιάζοντας στον κοινωνικό διάλογο, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τις συνθήκες εργασίας και την κοινωνιολογία της εργασίας. Η Μαρία είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στις Πολιτικές Επιστήμες με ειδίκευση στη Συγκριτική Ευρωπαϊκή Πολιτική από το Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ευρώπης.
Christine Aumayr-Pintar
Senior research managerΗ Christine Aumayr-Pintar είναι ανώτερη διευθύντρια έρευνας στη μονάδα «Εργασιακός βίος» του Eurofound. Συντονίζει την έρευνα του Eurofound σχετικά με τον κοινωνικό διάλογο και τις εργασιακές σχέσεις και επιβλέπει το δίκτυο ανταποκριτών του Eurofound (NEC). Η κύρια ερευνητική της εμπειρία – που προσεγγίζεται από μια συγκριτική σκοπιά σε επίπεδο ΕΕ – επικεντρώνεται στους κατώτατους μισθούς, τις αμοιβές που αποτελούν αντικείμενο συλλογικής διαπραγμάτευσης και τη μισθολογική διαφάνεια μεταξύ των φύλων. Πριν από την ένταξή της στο Eurofound το 2009, ήταν ερευνήτρια αγορών εργασίας και περιφερειακής οικονομίας στην Joanneum Research στην Αυστρία. Απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στα Οικονομικά και διδακτορικό στις Κοινωνικές Επιστήμες / Οικονομικά έχοντας σπουδάσει οικονομικά στο Γκρατς, τη Βιέννη και το Jönköping.
Αυτό το τμήμα παρέχει πρόσβαση σε όλο το περιεχόμενο που έχει δημοσιευθεί σχετικά με το θέμα.
