Przejdź do treści głównej
Ta strona została przetłumaczona za pomocą tłumaczenia maszynowego. Prosimy o odwiedzenie oryginalnej wersji w języku angielskim oraz zapoznanie się z polityką językową Eurofound.
Young barista preparing coffee using a professional coffee machine in a coffee shop
Profil kraju płacy minimalnej dla Finlandii
Profil kraju
Ostatnia aktualizacja: 30 June 2026

Płaca minimalna w Finlandii

Elina Härmä

Information for this page was compiled during December 2025 and early 2026. Most Member States had already transposed the EU minimum wage directive at this point. Those that had not yet fully completed transposition or where the information was not yet publicly available include Bulgaria, Cyprus, Luxemburg, Poland and Portugal. These profiles will be updated consecutively as the information becomes available. Users are invited to contact our experts on minimum wage if they are aware of changes.

Te profile opisują, jak regulowane i ustalane są płace minimalne. Są dostępne dla wszystkich krajów UE oraz Norwegii.

Ten profil opisuje, jak płace minimalne są regulowane i ustalane w Finlandii. Można ją czytać jako informacje wstępne do corocznego przeglądu Eurofound dotyczącego ustalania płacy minimalnej. Finlandia nie posiada ustawowych płac minimalnych, ale płace minimalne są ustalane w układach zbiorowych, które często są prawnie rozszerzane na wszystkich pracowników w danym sektorze.

Ogólny zakres zasięgu negocjacji zbiorowych w Finlandii jest wysoki, głównie dzięki mechanizmowi ogólnej stosowalności. Według najnowszego badania Ahtiainena (2024), opartych na statystykach z lat 2021 i 2022, zasięg wynosił 88,8%. W sektorze prywatnym 64% pracowników pracuje w zorganizowanych firmach. Ze względu na ogólną zasadność układów zbiorowych, zakres objętości wzrasta do 83,9% wszystkich pracowników sektora prywatnego. W sektorze publicznym wszyscy pracownicy są objęci układami zbiorowymi.

Różnice w zakresie pokrycia negocjacyjnym można znaleźć między sektorami, z najniższym zasięgiem na poziomie ogólnym 32,8% i najwyższym na poziomie ogólnym na poziomie sektorowym w układach zbiorowych 2021/2022, uwzględniając mechanizm ogólnej stosowalności. Znaczące luki można znaleźć w sektorach obejmujących grupy pracowników zatrudniających szczególnie nisko opłacanych pracowników, takich jak sektor opieki zdrowotnej i usług społecznych, inne usługi społeczne i osobiste oraz inne usługi biznesowe, takie jak nieruchomości.

Niektóre nisko płatne segmenty mają wysoki zasięg negocjacyjny nawet przy uwzględnieniu luki w zasięgu, jak na przykład usługi pocztowe i kurierskie (około 19-94%).

Luki w zakresie negocjacji można znaleźć w sektorach z dużym udziałem osób samozatrudnionych oraz małych firmach, takich jak sektor transportu drogowego oraz sektor nieruchomości i usług biznesowych, a także tam, gdzie dominuje praca sezonowa, na przykład w sektorze wiejskim (Ahtiainen, 2024).

Ustalanie płac jest realizowane przez sektorowe związki zawodowe oraz organizacje pracodawców. Sektor przemysłowy napędzany eksportem, z branżą technologiczną na czele, rozpoczyna rundy negocjacji zbiorowych i negocjacji płacowych. W praktyce podwyżki płac w tych sektorach ustalają minimum dla reszty rynku pracy. Jednak partnerzy społeczni w innych sektorach mogą negocjować inne podwyżki płac niż sektor przemysłowy nastawiony na eksport. Pomimo że minimalne wartości przemysłowe nie są obowiązkowe, powszechne jest, że partnerzy społeczni w innych sektorach ustalają podobne stawki wzrostu. Możliwe jest także ustawienie niższych lub wyższych stawek podwyżek płac. Pracownicy o niskich wynagrodzeniach są w dużej mierze organizowani przez związki zawodowe pod szczytowym szczeblem Centralnej Organizacji Fińskich Związków Zawodowych (SAK). Przykładami takich związków zawodowych są Service Union United (PAM), organizujący pracowników sektora prywatnego, oraz Trade Union for the Public and Welfare Sectors (JHL), organizujący pracowników opieki społecznej. Związek Przemysłowy organizuje także kilka zawodów o niskich dochodach, takich jak obuwie i wyrob skórzany, rolnictwo oraz personel dostawczy. Organizacje pracodawców reprezentujące pracodawców w tych samych sektorach to Real Estate Employers, Fińskie Stowarzyszenie Hotelarskie (MaRa), Fińskie Stowarzyszenie Prywatnych Opiekunów (HALI) oraz Technologiczne Branże w Finlandii, by wymienić tylko kilka. Te i wiele innych organizowanych jest w ramach szczytowej Konfederacji Fińskiego Przemysłu (EK).

Rundy negocjacji zbiorowych rozpoczynają się, gdy istniejące układy zbiorowe nadal obowiązują. Jeśli nowa umowa nie zostanie zawarta przed wygaśnięciem istniejącej, rozpoczyna się okres braku porozumienia. Postanowienia dawnej umowy zbiorowej nadal obowiązują podczas negocjacji. Nowa umowa zbiorowa zostaje zawarta, gdy obie strony osiągną porozumienie co do pełnego tekstu umowy i podpiszą wyniki negocjacji (PAM, 2023).

Branża technologiczna w praktyce ustala normy podwyżek płac od lat 2017/2018 (Kjellberg, 2023). Partnerzy społeczni reprezentujący zazwyczaj niższe dochody grupy zawodowe wyrażają obawy dotyczące systemu wzorcowego negocjacji, ponieważ może on podtrzymywać i zwiększać nierówności płacowe. Istnieją i są powszechnie stosowane systemy podwyższania płac dla osób o niskich dochodach. W niektórych sektorach, zawodach lub grupach pracowniczych, gdzie płace pozostają w tyle za ogólnym trendem lub gdzie różnice płacowe są znaczące, partnerzy społeczni mogą uzgodnić konkretną podwyżkę płac (kuoppakorotus/matalapalkkaerä/naispalkkaerä), skierowaną do odpowiednich grup pracowników.

Układy zbiorowe mogą również skutkować corocznymi dodatkami (zarówno w procentach, jak i liczbach bezwzględnych) oraz jednorazowymi płatnościami, oprócz ogólnych podwyżek płac w sektorze. Nie są one jednak skierowane wyłącznie do zawodów o niskich dochodach. Podwyżka płac, dopłata lub jednorazowa wypłata w liczbach bezwzględnych jest często preferowana przez partnerów społecznych w sektorach z nisko opłacanymi pracownikami, ponieważ jest to bardziej wartościowe dla segmentu o niskich dochodach i zapobiega wzrostowi nierówności płacowych.

Partnerzy społeczni mogą również prowadzić negocjacje na poziomie lokalnym (paikallinen erä). Można to zrobić zamiast zbiorowo uzgodnionych podwyżek płac lub na ich dodatku, w zależności od elastyczności umożliwiającej lokalne negocjacje płacowe przez obowiązujące porozumienie krajowe. Na przykład w układach zbiorowych sektora publicznego podwyżki płac są zdominowane przez powszechnie uzgodnioną podwyżkę, a nie przez lokalnie podzielone pule płac (Kauhanen, 2023).

Normą dotyczącą trwania umowy zbiorowej są dwa lata, ale negocjowane są także dłuższe umowy. Ponadto podwyżki płac mogą być czasem negocjowane tylko w pierwszym roku układu zbiorowego. W takich przypadkach uwzględnienie klauzuli sprawia, że drugi rok jest opcją (optiovuosi), co oznacza, że umowa może zostać nieważna, jeśli nie zostanie osiągnięte nowe porozumienie dotyczące płac minimalnych i podwyżek płac na drugi rok przed ustaloną datą. Tak więc, oprócz rund negocjacji zbiorowych, partnerzy społeczni angażują się w tzw. rundy płacowe, które są dodatkowymi rundami negocjacyjnymi.

Dla związków zawodowych prognozy gospodarcze sektorowe oraz sektorowe marże zysku z poprzedniego roku mają znaczenie w negocjacjach zbiorowych, ponieważ wskazują na zdolność pracodawców do wypłaty płac. W czasach zawirowań finansowych związki zawodowe pod kierownictwem SAK dążyły do skoordynowanych rozwiązań negocjacji zbiorowych, aby utrzymać siłę nabywczą pracowników najemnych. Podobnie jest to interesem pracodawcy, ponieważ konsumenci na rynkach krajowych mają znaczenie dla ciągłości wielu branż.

Układy zbiorowe dotyczące pracowników nisko opłacanych zawierają stawki poniżej minimalnych dla niektórych kategorii pracowników. Przykłady można znaleźć w układach zbiorowych obejmujących sektor wsparcia infrastruktury, sektor handlu, turystykę, gastronomię i rekreację oraz prywatne usługi społeczne.

Subminima mogą być na przykład oparte na wieku, wykształceniu i wcześniejszym poziomie doświadczenia, zadaniach zawodowych lub zatrudnieniu osób długo bezrobotnych na dopłatach płacowych. Na przykład uczniowie otrzymują 80%-90% regularnej płacy minimalnej, natomiast uczniowie i osoby poniżej 18-25 lat – od 70% do 80%.

Definicja podstawowego wynagrodzenia nie jest określona przez prawo, lecz opisuje minimalne wynagrodzenie specyficzne dla konkretnego zadania i wyklucza osobiste premie, dodatki oraz świadczenia. Wynagrodzenia i wynagrodzenia mogą być wypłacane miesięcznie, tygodniowo lub godzinowo. Oprócz podstawowego wynagrodzenia, pracownik może otrzymać dodatki, czyli wynagrodzenie za nadgodziny wykonywane na przykład wieczorami, w weekendy lub wieczorami. Pracownicy mogą również otrzymywać wynagrodzenie w formie tzw. świadczeń dodatkowych (luontoisetu), takich jak jedzenie, telefon komórkowy, świadczenia sportowe, zakwaterowanie lub samochód. Świadczenia dodatkowe są traktowane jako część wynagrodzenia pracownika. Odliczenia od wynagrodzenia to podatek dochodowy, składka na ubezpieczenie emerytalne, składka na wypadek bezrobocia, a w niektórych przypadkach także codzienna składka na ubezpieczenie zdrowotne. (SAK, 2021). Dodatki na urlop są zawsze wliczane do wynagrodzenia, niezależnie od formy umowy pracownika czy czasu zatrudnienia (Digital and Population Data Services Agency, 2022).

Stawka na kawałek występuje w niektórych zawodach, takich jak sprzedaż i usługi prawne. Nie ma jednak przepisów prawnych dotyczących minimalnej stawki za pensję za sztukę. Stawka może być uwzględniona jako część wynagrodzenia lub stanowić pełną kwotę w umowie o pracę. Wynagrodzenie kawałkowe może być również regulowane w układach zbiorowych, a wynagrodzenie za pracę kakrosową zależy — w tym przypadku — od postanowień obowiązującego układu zbiorowego. Zgodnie z ustawą o umowach o pracę (rozdział 2, § 10), w przypadku braku układu zbiorowego oraz jeśli pracodawca i pracownik nie uzgodnili wynagrodzenia za wykonaną pracę, "pracownik musi otrzymać zwyczajowe i rozsądne wynagrodzenie za wykonaną pracę". Jest to ogólna zasada, która dotyczy także prac w stawce sztukowej.

Nie ma dostępnych ogólnokrajowych raportów dotyczących płacy minimalnej ani ustalania płacy minimalnej. Regularne raportowanie wynagrodzeń i ustalania płac wykonują najwyższe organizacje partnerów społecznych, takie jak Centralna Organizacja Fińskich Związków Zawodowych (SAK), Konfederacja Fińskiego Przemysłu (EK) oraz Samorząd i Pracodawcy Powiatowi (KT), a także indywidualne związki zawodowe i media. Jednak zebrane przez nich statystyki koncentrują się głównie na medianie płac i podwyżkach płac w różnych sektorach i zawodach, a nie konkretnie na płacach minimalnych. Zgodnie z dyrektywą UE dotyczącą płac minimalnych, rząd Finlandii będzie regularnie zbierał dane dotyczące płac minimalnych.

Fiński narodowy instytut statystyczny Statistics Finland publikuje statystyki sektorowe dotyczące struktury zarobków fińskiej siły roboczej. Statystyki te opisują zarobki godzinowe i miesięczne, a także formowanie i dystrybucję wynagrodzeń we wszystkich sektorach. Informacje o płacach minimalnych jednak nie są dostępne.

Statystyka Finlandii przeprowadziła także pilotażowe bazy danych wykorzystujące fiński rejestr dochodów narodowych, który na przykład służby społeczne wykorzystują przy określaniu świadczeń. Sam rejestr nie jest publicznie dostępny. Również tutaj wyniki są przedstawiane w średnich oraz w pierwszym i dziewiątym kwintylu.

Petri Böckerman, Toni Juuti, Tuomas Kosonen i Henri Keränen opublikowali pracę naukową "Czy firmy są gotowe płacić niższe płace?" Quasi-eksperyment dotyczący polityki płacy podminimalnej' (FIT Working Paper 29), dostępny na stronie Badanie: Wynagrodzenia poniżej minimalnej dla młodych pracowników nie zwiększały zatrudnienia - FIT – fińskie centrum doskonałości w badaniach nad systemami podatkowymiopens in new tab

1 September 2026
Płace minimalne w 2026 roku: coroczny przegląd
Ustalanie płacy minimalnej w całej UE stało się coraz bardziej dynamicznym i uważnie obserwowanym obszarem polityki, ukształtowanym przez transpozycję dyrektywy UE dotyczącej płacy minimalnej oraz dekadę utrzymującego się wzrostu stawek ustawowych w realnych warunkach. Niniejszy raport analizuje dyskusje dotyczące ustalania płac, które miały miejsce w państwach członkowskich i Norwegii w 2025 roku, koncentrując się na krajach z krajową płacą minimalną i bez niej, na wzajemnym wpływie płac minimalnych i negocjacji zbiorowych w sektorach o niskich dochodach oraz rosnącej roli wartości referencyjnych w kształtowaniu decyzji krajowych.
Read more
Raport z badań
30 January 2026
Realny wzrost płac minimalnych w 2026 roku, zarówno w obliczu postępów, jak i zahamowania ambicji państw członkowskich
Większość państw członkowskich UE zmieniła poziom swojej krajowej płacy minimalnej od 1 stycznia 2026 roku i, podobnie jak w poprzednim roku, ogólny obraz jest znaczący – znacznie przekraczający podwyżki cen.
Read more
Artykuł
Flag of the European UnionThis website is an official website of the European Union.
European Foundation for the Improvement of Living and Working Conditions
The tripartite EU agency providing knowledge to assist in the development of better social, employment and work-related policies

All official European Union website addresses are in the europa.eu domain.

See all EU institutions and bodies