Czy Europejczycy są przygotowani na zmiany klimatu?

Mary McCaughey 0:05 Witam i witamy w tej edycji Eurofound Talks. Dziś będziemy rozmawiać o zmianach klimatu. Zmiany klimatu wciąż są bardzo ważne na agendzie, choć może nie jest to do końca jasne ze wszystkiego, co dzieje się obecnie na świecie. Ale dyskutujemy, czy Europejczycy są faktycznie przygotowani na takie zmiany klimatu, jakie zachodzą.

Niedawno opublikowaliśmy raport zarówno Eurofound, jak i Europejskiej Agencji Środowiska, jednej z naszych agencji siostrzanych, w którym przedstawia bardzo poważną sytuację, z którą się mierzymy. Czterech na pięciu Europejczyków już odczuło skutki ekstremalnej pogody – zarówno palących fal upałów, jak i niszczycielskich pożarów lasów. Wiemy, że rozumieją, że to się dzieje, ale wydaje się, że istnieje ogromna przepaść między tymi ryzykami a naszymi uczuciami lub zdolnością do radzenia sobie z nimi.

Na poziomie makro Unia Europejska nadal zobowiązała się do zerowej emisji netto do 2050 roku. Chcemy zobaczyć redukcję emisji o 55% do 2030 roku. Jednocześnie mamy osoby, które mówią, że prawie 40% z nich deklaruje, że nie stać ich na utrzymanie chłodu w domu. Dzieje się tak pomimo wszystkich wysiłków instytucji UE i państw członkowskich na rzecz wzmocnienia odporności i zmniejszenia podatności na czynnik klimatyczny.

Dziś jednak zagłębiamy się w wyniki związane z klimatem, konkretnie z jednego badania, które Eurofound organizuje co roku. To się nazywa e-ankieta Living and Working in Europe . Analizuje, mierzy temperaturę, jeśli można tak powiedzieć, tego, czego doświadczają obywatele Europy w państwach członkowskich. Zbadamy też różnicę między ambicjami UE dotyczącymi odporności a rzeczywistością, jaką oznacza to dla przygotowania gospodarstw domowych na ryzyka klimatyczne w całej Europie.

Mam także, mam nadzieję, omówimy, co decydenci mogą zrobić, aby zapewnić społecznie sprawiedliwą transformację. Dlatego cieszę się, że dziś dołączyła do nas jedna z naszych koleżanek z EOG, Aleksandra Kazmierczak. Nie ma za co, Aleksandro.

Aleksandra Kazmierczak 2:42 Cześć, cześć, miło tu być.

Mary McCaughey 2:44 A z Eurofound mamy Mariannę Baggio. Nie ma za co, Marianno.

Marianna Baggio 2:49 Bardzo dziękuję, Mary.

Mary McCaughey 2:52 Więc, Marianno, chcę zacząć od ciebie. Ten raport, o którym mówimy, pochodzi z badania Living and Working in the UE . Jak zebrano te dane w tym roku i na ile jest to badanie, jeśli można tak powiedzieć, reprezentatywne dla przeciętnego europejskiego gospodarstwa domowego?

Marianna Baggio 3:10 E-ankieta to jedna z ankiet, jak słusznie powiedziałeś, które przeprowadzamy co roku. A ostatnio Esther również mówiła o wynikach dotyczących odporności finansowej i zaufania, które wynikały z dokładnie tego samego badania, które przeprowadziliśmy. W tej ankiecie co roku mamy mały moduł, który zmienia i przygląda się temu, co interesuje nas jako badaczy.

Mary McCaughey 3:21 Tak.

Marianna Baggio 3:33 Wiemy, że decydenci również są nią bardzo zainteresowani. Ten mały moduł w tym roku powstał we współpracy z EEA i razem naprawdę zastanawialiśmy się, o co możemy pytać Europejczyków w sprawie zmian klimatu, przygotowania, ich zachowań, co robią, czego nie mogą zrobić, gdzie mają trudności.

Mary McCaughey 3:47 Opowiedz nam więcej.

Marianna Baggio 3:52 Chodziło więc o współpracę. Jak wiecie, a może także słuchacze, ankieta elektroniczna jest zbierana we wszystkich 27 państwach członkowskich UE. W tym roku zebraliśmy 27 000 odpowiedzi. Mamy grupę respondentów, którzy tworzą nasz panel, więc z roku na rok ciągle odpowiadają, co jest dla nas świetne, by obserwować trendy. A potem mamy nowych ludzi, których rekrutujemy poprzez reklamę w mediach społecznościowych.

Ponieważ jest to ankieta online, nie odzwierciedla idealnie populacji europejskiej. Jednak jako badacze mamy sposób, by to naprawić, stosując pewne statystyczne korekty, które odzwierciedlają obraz Europy jako całości. I ustalamy to według wieku, płci, poziomu wykształcenia i regionów. To jak robienie zdjęcia Europie i uświadamiasz sobie, że kolory nie są do końca odpowiednie i trochę je poprawiasz. Więc na koniec dnia zdjęcie jest dobre. Mówi ci, co się dzieje.

Mary McCaughey 4:43 Dziękuję.

Marianna Baggio 4:57 Jak powiedziałeś, mierzy temperaturę. Pokazuje, co jest dostępne i można się nad tym naprawdę zastanowić. Jednak w naszym raporcie zawsze jasno mówimy, że nie należy traktować tych liczb absolutnych jako niezmiennych, lecz chodzi o podawanie trendów. Chodzi o pokazanie, gdzie są trudności.

Mary McCaughey 4:58 Mm-hm.

Marianna Baggio 5:15 Mówi decydentom: "spójrzcie na to, to i to, i zwracajcie uwagę na to, co się dzieje".

Mary McCaughey 5:21 Tak, ale dla jasności, gdy przyjrzeliśmy się wynikom e-ankiety — mimo że jest ona zupełnie inna niż nasze inne, bardziej solidne metodologicznie badania, jak Working Conditions Survey czy Quality of Life Survey — wyniki e-ankiety bardzo dobrze pokrywają się z wynikami innych badań.

Marianna Baggio 5:35 Tak, zdecydowanie. W naszym raporcie czytelnicy zobaczą, że sprawdzamy inne dostępne ankiety, gdzie jesteśmy umieszczani, a do tego dodajemy mechanizmy – więcej informacji. Więc to naprawdę buduje się na tym, co już jest dostępne. To zdecydowanie dobre narzędzie.

Mary McCaughey 5:51 Tak. Co ciekawe, z naszego badania warunków pracy — właśnie otrzymaliśmy wyniki naszego najnowszego europejskiego badania warunków pracy z 2024 roku, które przeprowadziliśmy i które napływały w ostatnim czasie — wiemy, że wzrosło zgłaszanie wysokich poziomów upałów wśród osób pracujących. Więc tutaj przypuszczam, że chodzi o ciepło w kontekście tego, jak wpływa ono na obywatela, niepracującego, jeśli można tak powiedzieć, lub na obywatela, gdy nie pracuje. Czy możesz opowiedzieć trochę o tym, co ta ankieta mówi nam o tym, jak ludzie doświadczają wysokich temperatur w swoim codziennym życiu, szczególnie gdy mówimy o domach w porównaniu do tego, czego doświadczają w miejscu pracy?

Marianna Baggio 6:45 Wynik tego badania był naprawdę uderzający, ponieważ jeden na dwóch czuje się gorąco w domu. A upał był naprawdę odczuwalny także poza domem, jak w twojej okolicy. A to było nawet więcej niż w domu, około 60%. Więc ludzie czują się niekomfortowo.

Mary McCaughey 7:03 Czy sześćdziesiąt procent ludzi czuje, że jest im za gorąco w ich okolicy?

Marianna Baggio 7:07 A poza domem jest około połowy w środku. A gdy wchodzą do swojej dzielnicy, jest to tylko trochę wyższe. Więc w domu są gorące. Kiedy wychodzą, czują gorąco. I to jest naprawdę mocne. Myślę, że ogólnie – powiedziałeś na początku – 80% ludzi odczuwa pewne skutki zmian klimatu.

Marianna Baggio 7:29 Czy to była powódź, czy pożary lasów? W Irlandii 43% odczuło skutki wiatru.

Mary McCaughey 7:32 Możemy poczuć wiatr, Marianno, ale na pewno nie czujemy tu upału.

Marianna Baggio 7:42 Nie, nie czujemy presji. Ale ogólnie w Europie to było najbardziej odczuwalne. I myślę, że jedno z dwóch, które sprawiły, że dom wydało się zbyt gorące, jest to naprawdę uderzające. Myślę też, że ważne jest podkreślenie, że ludzie w miastach odczuwali to znacznie bardziej niż na wsi, bo mamy tam takie ciepło jak z bloków cementowych.

Ale to naprawdę gorące uczucie było uderzające. Myślę, że czuć się gorąco w domu to coś naprawdę niekomfortowego. To było coś więcej niż to, co ludzie czuli w pracy, bo może w pracy masz klimatyzację — to wspólna infrastruktura — a w domu to od ciebie zależy, czy nie poczujesz tego ciepła i upału, a to jest walka.

Mary McCaughey 8:23 Oczywiście, że tak. Aleksandro, może możemy się temu przyjrzeć trochę bliżej, bo widziałam w wynikach, że jedna na pięć osób twierdzi, iż nie ma w kraju żadnych środków odpornościowych. To właściwie to, co można powiedzieć, że są środki mające zrekompensować to, o czym mówi tu Marianna. Dlaczego takie elementy jak izolacja czy zabezpieczenia przed powodziami są tak niskie?

Aleksandra Kazmierczak 8:54 Z ankiety odkryliśmy, że wdrażanie różnych wskaźników odporności bardzo się różniło. Tak więc w rzeczywistości takie rzeczy jak izolacja dachów i ścian czy zacienienie były jednymi z najczęściej stosowanych metod, a nieco mniej niż połowa respondentów je posiadała. Możemy więc przyjąć optymistyczne spojrzenie, że prawie połowa respondentów ma je w domu, albo nieco bardziej negatywne, że połowa z nich ich nie miała.

Pamiętajmy, że nie wszystkie domy potrzebowałyby izolacji lub cienia. Na przykład tradycyjnie budowane domy w południowej Europie mają bardzo grube ściany. Mogą faktycznie wytrzymać upał i chronić ludzi w środku przed wysokimi temperaturami. Poza tym, jeśli mieszkasz w mieszkaniu z oknami skierowanymi na północ i wschód, niekoniecznie potrzebujesz zacienienia. A jeśli nie mieszkasz na obszarze zagrożonym powodzią, możesz nie potrzebować ochrony przeciwpowodziowej. Czasem to właśnie lokalizacja domu może decydować o tym, czy potrzebne są środki odpornościowe.

Jednak to, co mnie nieco niepokoiło, to fakt, że tylko około 40% respondentów miało ubezpieczenie chroniące ich przed ekstremalną pogodą, co oznacza, że sześciu na dziesięciu respondentów byłoby narażonych na wysokie straty, gdyby faktycznie wystąpiły ekstremalne zjawiska pogodowe, takie jak powódzie, pożar lasów czy wiatr.

Mary McCaughey 10:34 Ale Aleksandra, czy to też nie zawsze dlatego, że ktoś nie może sobie pozwolić na ubezpieczenie tych środków, ale też dlatego, że firmy ubezpieczeniowe nie oferują takiego zakresu ochrony?

Aleksandra Kazmierczak 10:46 Może tak być. W Europie mamy różnorodne systemy ubezpieczeniowe; Niektóre są bardziej rynkowe, można tak powiedzieć, inne bardziej solidarnościowe. To naprawdę zależy od kraju, ale może się zdarzyć, że nawet w niektórych obszarach o wysokim ryzyku powodziowym ubezpieczenie mieszkaniowe nie jest dostępne lub nie jest przystępne cenowo, ponieważ składki są tak wysokie, że ludzie są wykluczeni z systemu, który ma ich chronić.

Mary McCaughey 11:07 Tak, i prawdopodobnie będzie to coraz bardziej widoczne, gdy firmy ubezpieczeniowe będą dostrzegać tego rodzaju zagrożenie, z którym się mierzymy. Wygląda to też, jak sądzę, na kryzys przystępności cenowej. A już mierzymy się z kryzysem kosztów życia. Obecne wojny na całym świecie prowadzą kryzys cieplowy z powodu wysokich cen ropy. Ale przypuszczam, że podobnie czeka nas kryzys związany z utrzymaniem chłodu w domach. Widzę, że w wynikach prawie 40% respondentów twierdzi, że nie stać ich na chłod w domu. A Marianna mówi, że to coraz większy problem. Już teraz jesteśmy w takim kryzysie społeczno-ekonomicznym nierówności. Jak to zmienia sposób, w jaki rodzina doświadcza fali upałów?

Aleksandra Kazmierczak 12:12 Muszę przyznać, że ta liczba — 38% osób nie mogących sobie pozwolić na komfortowe chłodzenie domu — była absolutnie szokująca. Zwłaszcza w porównaniu z wcześniejszymi badaniami, które zadawały podobne pytania dotyczące zdolności do zachowania chłodu, co zwykle oscylowało wokół 19 lub 20% populacji europejskiej.

Myślę, że tutaj rzeczywiście odegrały rolę dwa czynniki. Po pierwsze, narastające fale upałów i gorące okresy w całej Europie. Po drugie, jak wspomniałeś, kryzys energetyczny i wzrost cen w wyniku rosyjskiej wojny agresyjnej na Ukrainę.

Mary McCaughey 13:03 I najnowsza wojna w Iranie również. Możemy zrozumieć, że to jeszcze bardziej się pogłębiło.

Aleksandra Kazmierczak 13:21 Tak, a jeszcze bardziej szokujące było to, że wśród respondentów, którzy borykali się z największymi problemami finansowymi, nawet dwie trzecie z nich nie było w stanie utrzymać chłodu w domu. Widzimy więc ogromną dysproporcję między bogatszymi a biedniejszymi respondentami, co wyraźnie wiąże się z przystępnością cenową miar.

Istnieje wiele dowodów sugerujących, że osoby w gorszej sytuacji dochodowej mogą doświadczać fal upałów na różne sposoby. Marianna już wspomniała, że ludzie mogą być gorąco w domach, bo mieszkają w domach słabej jakości, które się przegrzewają, ale tak naprawdę mieszkają w bardzo gęsto zabudowanym środowisku miejskim, które jest też bardzo gorące.

Te same grupy mogą pracować na stanowiskach o niskich dochodach — w kuchniach, jako kurirzy, kierowcy autobusów — i są stale narażeni na upał, co oznacza, że mogą nie mieć wytchnienia w pracy, w domu, a nawet podczas podróży do pracy komunikacją publiczną. Jest nieustępliwa.

A jeśli mogę dodać, jeśli dodamy do tego poziom osobistej wrażliwości — jeśli jesteś w złym stanie zdrowia i na niskich dochodach, albo jesteś osobą starszą i niskimi dochodami i nie stać cię na żadne środki ochronne — to twoje narażenie na ciepło może oznaczać, że faktycznie dostaniesz udaru cieplnego lub że choroba serca czy nerek się pogorszy. Najczęstszymi ofiarami upału są osoby powyżej 75. roku życia lub osoby z chorobami sercowo-naczyniowymi lub innymi istniejącymi wcześniej schorzeniami.

Mary McCaughey 15:11 Zakładam, że bardzo młodzi ludzie też—niemowlęta wystawione na taki poziom ciepła byłyby bardzo podatne na zagrożenia.

Aleksandra Kazmierczak 15:23 Tak, niemowlęta, dzieci, a nawet nastolatków. W rzeczywistości istnieją bardzo interesujące badania z Czech dotyczące hospitalizacji lub wizyt na nagłych nagłych wypadkach podczas fal upałów, które wskazują na bardzo wysoki odsetek młodych ludzi również przyjmowanych. Rzeczywiście, to nie jest problem tylko dla osób starszych, to problem całego społeczeństwa.

Mary McCaughey 15:47 Tak, bardzo interesuje mnie ten podział, bo wydaje się, że istnieje podział na upały na obszarach wiejskich i miejskich, a teraz mówimy też o tym podziale w kwestiach zdrowotnych. Poza tym, przypuszczam, że istnieje podział między Europą Południową, Wschodnią i Północną. Wyraźnie Marianna i ja nie doświadczyłybyśmy tego upału tak jak inne kraje. Czy będziemy patrzeć na kolejny regionalny podział w Europie w tej kwestii?

Aleksandra Kazmierczak 16:29 Zdecydowanie. Europa Południowa to naprawdę gorące miejsce, jeśli chodzi o wpływ zmian klimatu. To właśnie tam występują najintensywniejsze i najczęstsze fale upałów, jest to miejsce pożarów lasów i gdzie koncentrują się problemy z niedoborem wody. Powodzie w regionie Walencji pokazują również, że ten region nie jest odporny na powodzie. Cała nauka o klimacie wskazuje na to, że będzie tylko gorzej, i to znacznie gorzej niż w innych regionach Europy.

Respondenci z Europy Południowej najczęściej zgłaszali dotknięte wpływy, a także zazwyczaj mieli niższy poziom przygotowania w kraju, z wyjątkiem klimatyzacji i zacienienia. Jednocześnie Europa Północna wyłania się jako najmniej dotknięta i słabo przygotowana.

Mary McCaughey 18:00 Chociaż, Aleksandra, być może nie są dotknięci upałem, ale przypuszczam, że wpływają na nie inne zmiany pogodowe związane z klimatem.

Aleksandra Kazmierczak 18:10 Tak, rzeczywiście. Na przykład w przypadku powodzi możemy zobaczyć tam wyższą liczbę oraz problemy z wiatrem w Irlandii. Jednym z odkryć, które uznałem za bardzo interesujące, było to, że respondenci z Europy Środkowej i Wschodniej częściej zgłaszali stosowanie środków przygotowania w kraju. Tradycyjnie Europa Wschodnia była postrzegana jako region najmniej przygotowany, więc interesujące jest to, że indywidualne przygotowanie oraz przygotowanie władz lokalnych, jak postrzegają respondenci, jest w wielu przypadkach wyższe niż w innych regionach.

Mary McCaughey 19:20 Raport mówi także o najemcach — że osoby wynajmujące swoje mieszkania mogą zostać dotknięte mocniej. Dlaczego tak jest?

Marianna Baggio 19:43 Uważam, że istnieje rozbieżność w zachętach między najemcami a właścicielami. Jestem najemcą i nie mogę powiesić obrazu na ścianie, nie mówiąc już o dużych zmianach, jak montaż klimatyzacji. Jednocześnie właściciel nie ma motywacji, żeby ulepszać mój dom, bo tam nie mieszka i będzie go to kosztować. Dlatego najemcy są często zmuszani do życia w warunkach mieszkaniowych, które nie spełniają standardów.

Istnieje także ryzyko "remontów", gdy właściciel chce odnowić, a następnie sprzedaje dom z powrotem po wyższej cenie, ponieważ ludzie chcą mieszkać w lepiej oizolowanych i energooszczędniejszych domach. Dla najemców to naprawdę trudna sytuacja ze względu na niedopasowanie zachęt.

Mary McCaughey 21:21 Ale Marianna, czy nie byłoby obowiązkiem decydentów zadbać o podstawowy poziom środków, by nie można było wynajmować takiego mieszkania bez dostępności takiego udogodnienia?

Marianna Baggio 21:42 Myślę, że to absolutnie prawda. Dla niektórych państw członkowskich widać, że to właśnie w tym kierunku zmierza. Na przykład w Belgii nie można podnieść cen wynajmu, jeśli Twój dom nie spełnia standardów efektywności energetycznej.

W naszych badaniach zauważyliśmy także niewielką różnicę między wynajmującymi na rynku prywatnym a przestrzenią publiczną. Generalnie sektor publiczny ma wyższe standardy niż sektor prywatny pod względem efektywności energetycznej i ochrony najemców. Ale zdecydowanie najemcy mają gorszą sytuację niż właściciele.

Mary McCaughey 22:49 A gdy mówimy o osobach ze złym zdrowiem, czy chodzi o to, że mają mniej sprawczości z powodu swoich słabości, czy raczej o ogólny brak zasobów?

Marianna Baggio 23:04 To mieszanka obu. Gdy masz problemy zdrowotne, możesz mieć także problemy związane z sytuacją finansową; Możesz potrzebować pracować mniej lub mieć niepełnosprawność. Dlatego masz mniej możliwości inwestowania w rozwiązania. Ale uważam też, że słabe zdrowie jest dość wymagające, jeśli chodzi o dostępność poznawczą do radzenia sobie z tyloma problemami. Dbanie o zdrowie, a jednocześnie myślenie o zmianach klimatu i adaptacji, jest dość przytłaczające. Tutaj polityka publiczna powinna się tym zająć i pomóc tym osobom, które naprawdę pogłębiają swoje słabości.

Mary McCaughey 24:11 Przechodząc do zrozumienia lub świadomości wszystkich obywateli — jak działają kampanie informacyjne? Czy faktycznie przyczyniają się do większej świadomości i działania?

Aleksandra Kazmierczak 24:52 Uważam, że kampanie uświadamiające i ostrzeżenia przed ekstremalną pogodą są absolutnie kluczowe. Widzieliśmy, jak wczesne ostrzeżenia zmniejszają liczbę ofiar śmiertelnych związanych z powodziami. Na przykład Polska została dotknięta powodzią we wrześniu 2024 roku, a życie straciło tylko dziewięć osób, w porównaniu do 55 lub 56 w 1997 roku. Poprawę tę przypisuje się świadomości społeczeństwa oraz skutecznym ostrzeżeniom.

Mimo to, samo ostrzeżenie bez powiedzenia, co należy zrobić i bez dawania ludziom swobody działania, to za mało. Możemy też dyskutować, czy wydawanie kolejnych ostrzeżeń prowadzi do znieczulenia populacji. W przypadku ostrzeżeń o upale duża część populacji lubi ciepłą pogodę, więc słyszenie, że 27 lub 30 stopni jest niebezpieczne, może dla wielu wydawać się "wolkiem wilka". Jeśli ludzie słyszą to samo ostrzeżenie w kółko, po prostu przestają słuchać. To bardzo precyzyjna sztuka równowagi.

Mary McCaughey 27:32 To rezonuje z szerszym kontekstem kampanii komunikacyjnej dotyczącej zmian klimatu — to ostrzeżenie "pięć minut do północy" już nie brzmi prawdziwie, bo ludzie słyszą je zbyt długo. Więc pytanie polega na tym, jak lepiej się komunikować, by ludzie faktycznie podejmowali działania.

Marianna, interesuje mnie perspektywa w odniesieniu do różnych pokoleń. Młodzi respondenci w tym badaniu wskazywali na jedne z najwyższych poziomów obaw dotyczących zmian klimatu. Co myślisz, co nam to mówi?

Marianna Baggio 28:38 Najmłodsze pokolenia to te, które zobaczą, jak zmiany klimatu naprawdę się rozwijają w sposób, w jaki mamy nadzieję, że się nie rozwinie. Ich perspektywa jest znacznie dłuższa niż u osoby starszej — ich obawy są stosunkowo krótkoterminowe, związane z tym, co dzieje się teraz.

W naszym badaniu widzieliśmy, że osoby w wieku 75 lat i starsze były najlepiej przygotowane w domu. Są właścicielami domów i mają całe życie na zgromadzenie oszczędności, które mogą zainwestować w te działania. Tymczasem młodzi ludzie mierzą się z trudniejszymi wyzwaniami, takimi jak niemożność wyprowadzki z domu czy znalezienia miejsca do życia, a także zmaganie się ze zmianami klimatu, które wydają się niesprawiedliwym dziedzictwem po poprzednich pokoleniach.

Mary McCaughey 30:00 Nie ma wątpliwości, że ten raport daje nam mnóstwo materiału do przemyśleń. Gdybyś spotkał jednego decydenta, który mógłby coś zmienić, jakie byłyby trzy główne punkty?

Marianna Baggio 30:40 Po pierwsze, pomóż najemcom, nie tylko właścicielom domów. Potrzebujemy dotacji i pożyczek, które pozwolą zarówno najemcom, jak i właścicielom nieruchomości inwestować w wynajmowane nieruchomości, aby najemcy mogli żyć lepiej bez gwałtownego wzrostu cen. Po drugie, musimy uczynić chłodzenie przystępnym cenowo dla wszystkich, ponieważ największe problemy mają także ci, którzy mają trudności finansowe. Po trzecie, aktualizacja zasad budowania, aby przygotowanie było wbudowane w sposób budowy od samego początku.

Mary McCaughey 31:41 Aleksandra, coś do dodania?

Aleksandra Kazmierczak 31:48 Rozwijając to, co powiedziała Marianna, wiele dotacji na izolację lub prace dachowe wymaga znacznej inwestycji początkowej, która natychmiast eliminuje grupy o niższych dochodach. Potrzebujemy bardziej progresywnych dotacji i dotacji, które rozróżnią poziomy dochodów.

Wróciłbym też do kwestii świadomości. Proste rzeczy, takie jak zasłonięcie zasłon czy niechodzenie na zakupy w południe, mogą pomóc ludziom zachować chłod. Potrzebujemy podnoszenia świadomości, które daje ludziom praktyczne narzędzia. Wreszcie, nie możemy polegać tylko na działaniach jednostek. Potrzebujemy znacznych inwestycji w działania zbiorowe — skuteczne planowanie przestrzenne, które nie buduje domów na terenach zalewowych, oraz zazielenianie miast, które pomogą miastom radzić sobie z ekstremalnymi opadami i upałami.

Mary McCaughey 34:09 Wymagane jest działanie zbiorowe; Nie zawsze zależy to od jednostki. Kampanie informacyjne muszą być ukierunkowane i nastawione na działanie. Musimy też zaadresować te rosnące podziały regionalne, pokoleniowe oraz miejsko-wiejskie.

Chciałbym wam obu bardzo podziękować. Prosimy o dostęp do ogólnego raportu " Przegrzane i nieprzygotowane: Europejczycy doświadczenia życia ze zmianami klimatu", który jest dostępny bezpłatnie na naszej stronie internetowej. Dziękujemy za wysłuchanie Eurofound Talks. Możesz śledzić nas zarówno w EEA, jak i Eurofound na kanałach mediów społecznościowych.

Mary McCaughey 35:50 Jeszcze raz dziękuję. Do następnego razu, gdy Eurofound z tobą porozmawia.