Europejskie Badanie Warunków Pracy 2024: Raport z próby

Próbkowanie odgrywa kluczową rolę w EWCS, zapewniając, że osoby przeprowadzane w rozmowie wiernie reprezentują populację zatrudnionych i samozatrudnionych. Ramy próbkowania oparte na prawdopodobieństwie, pobierane z rejestrów populacji, list adresowych lub wieloetapowych próbek obszarowych, zapewniają, że każdy uprawniony pracownik ma znaną szansę na wybór. Próbkowanie kontroluje wielkość prób na poziomie kraju, wspiera stratyfikację według regionów lub urbanizacji oraz zmniejsza błędy pokrycia. Strukturuje także zadania terenowe i rozmówców. Dobrze zaprojektowana próba umożliwia wiarygodne ważenie, porównywalność międzykrajową oraz ważne szacunki rynku pracy, zapewniając, że wyniki odzwierciedlają rzeczywiste warunki pracy, a nie cechy tych najłatwiej osiągalnych.

EWCS celował w osoby w wieku 16–74 lata pracujące oraz mieszkające w prywatnych gospodarstwach domowych oraz rezydentów kraju, stosując definicję z Badania Siły Roboczej UEopens in new tab w celu zapewnienia porównywalności. W każdym kraju stosowano wieloetapowy, warstwowy projekt zbierania próbek. Aby ograniczyć efekty skupiania, przebadanych było minimum 100 jednostek pierwotnego próbkowania (PSU) na kraj, podzielonych według regionów geograficznych (poziom NUTS 2 lub niższy) oraz trzech poziomów urbanizacji (DEGURBA). Następnie w każdej z jednostek państwowych przeprowadzono próbkę gospodarstw domowych. 

W krajach, gdzie dostępny był aktualny, wysokiej jakości rejestr adresów lub populacji, był on wykorzystywany jako rama próbkowania. Jeśli nie, do generowania adresów używano enumeracji metodą losowego przejścia. Spis był oddzielony od etapu rozmowy kwalifikacyjnej. Wreszcie, w ramach próbowanych gospodarstw domowych, losowo wybrano jednego uprawnionego respondenta, bez dopuszczenia do substytucji.