Zijn Europeanen voorbereid op klimaatverandering?

Mary McCaughey 0:05 Hallo en welkom bij deze editie van Eurofound Talks. Vandaag gaan we het hebben over klimaatverandering. Klimaatverandering staat nog steeds op de agenda, ook al is dat misschien niet helemaal duidelijk uit alles wat er momenteel in de wereld gebeurt. Maar we bespreken of Europeanen daadwerkelijk effectief voorbereid zijn op het soort klimaatverandering dat plaatsvindt.

We hebben onlangs een rapport gepubliceerd van zowel Eurofound als het Europees Milieuagentschap, een van onze zusterorganisaties, waarin de zeer ernstige situatie waarin we worden geconfronteerd, wordt uiteengezet. Vier op de vijf Europeanen hebben al de impact van extreem weer gevoeld, van hetzij verzengende hittegolven of verwoestende bosbranden. We weten dat ze begrijpen dat dit gebeurt, maar er lijkt een enorme kloof te zijn tussen deze risico's en ons gevoel of vermogen om ermee om te gaan.

Op macroniveau hebben we een Europese Unie die nog steeds gecommitteerd is aan netto nul tegen 2050. We willen een vermindering van de uitstoot van 55% tegen 2030. Tegelijkertijd zeggen mensen dat bijna 40% van hen aangeeft dat ze hun huis eigenlijk niet kunnen betalen om hun huis koel te houden. Dit ondanks alle inspanningen van EU-instellingen en lidstaten om de veerkracht te versterken en de kwetsbaarheid voor klimaatverandering te verminderen.

Maar vandaag duiken we specifiek in klimaatgerelateerde resultaten van één enquête die Eurofound jaarlijks organiseert. Dat heet de e-enquête Living and Working in Europe . Het kijkt naar, neemt de temperatuur, als je wilt, van wat Europese burgers ervaren in de lidstaten. En we gaan de kloof onderzoeken tussen de EU-ambities op het gebied van veerkracht en de realiteit van wat dat betekent voor de voorbereiding van huishoudens op de klimaatrisico's in Europa.

We gaan ook, hoop ik, bespreken wat beleidsmakers kunnen doen om ervoor te zorgen dat dit een sociaal rechtvaardige overgang is. Dus ik ben verheugd dat we vandaag worden vergezeld door een van onze collega's van de EEA, Aleksandra Kazmierczak. Graag gedaan, Aleksandra.

Aleksandra Kazmierczak 2:42 Hallo, hallo, fijn om hier te zijn.

Mary McCaughey 2:44 En van Eurofound hebben we Marianna Baggio. Graag gedaan, Marianna.

Marianna Baggio 2:49 Hartelijk dank, Mary.

Mary McCaughey 2:52 Dus, Marianna, ik wil met jou beginnen. Dit rapport waar we het over hebben, komt uit deze Living and Working in the EU-enquête . Hoe zijn deze gegevens dit jaar verzameld en hoe representatief is deze enquête, als je wilt, van het gemiddelde Europese huishouden?

Marianna Baggio 3:10 De e-enquête is een van de enquêtes, zoals je terecht zei, die we elk jaar uitvoeren. En onlangs had je ook Esther die sprak over de bevindingen over financiële veerkracht en vertrouwen die uit exact dezelfde enquête kwamen die wij hebben uitgevoerd. En in die enquête hebben we elk jaar een kleine module die verandert en kijkt naar iets waar we als onderzoeker interesse in hebben.

Mary McCaughey 3:21 Ja.

Marianna Baggio 3:33 We weten dat beleidsmakers er ook erg in geïnteresseerd zijn. Die kleine module dit jaar is in samenwerking met de EEA gedaan en we hebben samen echt nagedacht over wat we Europeanen kunnen vragen over klimaatverandering, over paraatheid, over hun gedragsmaatregelen, wat ze doen, wat ze niet kunnen, waar ze moeite mee hebben.

Mary McCaughey 3:47 Vertel ons meer.

Marianna Baggio 3:52 Dus het idee was om samen te werken. En zoals u weet, en misschien ook de luisteraars, wordt de e-enquête verzameld in alle 27 EU-lidstaten. Dit jaar hebben we 27.000 reacties verzameld. We hebben een groep respondenten die ons panel vormen, dus van jaar tot jaar blijven ze reageren, wat voor ons geweldig is om trends te bekijken. En dan hebben we nieuwe mensen die we werven via advertenties op sociale media.

Omdat het een online enquête is, weerspiegelt het niet perfect de Europese bevolking. Als onderzoekers hebben we echter een manier om dit op te lossen door statistische aanpassingen te gebruiken die het beeld van Europa als geheel weerspiegelen. En we lossen dit op op basis van leeftijd, geslacht, opleidingsniveau en regio's. Het is dus alsof je een foto van Europa maakt en je merkt dat de kleuren niet helemaal goed zijn en je gaat ze een beetje aanpassen. Dus uiteindelijk is de foto een goede foto. Het vertelt je wat er gebeurt.

Mary McCaughey 4:43 Dank je.

Marianna Baggio 4:57 Zoals je zei, meet het de temperatuur. Het laat zien wat er is en je kunt er echt op reflecteren. We zeggen echter altijd heel duidelijk in ons rapport dat je die absolute cijfers niet als vastberaden moet aannemen, maar dat het vooral gaat om het geven van trends. Het gaat erom te laten zien waar de worstelingen liggen.

Mary McCaughey 4:58 Mm-hm.

Marianna Baggio 5:15 Het zegt tegen beleidsmakers: "kijk hiernaar, dit en dit, en let op wat er gebeurt."

Mary McCaughey 5:21 Ja, maar om ook duidelijk te zijn, als we naar de resultaten van de e-enquête hebben gekeken — ook al is het een heel andere enquête dan onze andere, meer robuuste methodologisch solide enquêtes, zoals de Working Conditions Survey en de Quality of Life Survey—de resultaten die we uit de e-survey vinden komen heel goed overeen met de resultaten van die andere onderzoeken.

Marianna Baggio 5:35 Ja, absoluut. En in ons rapport zien lezers dat we de andere beschikbare enquêtes controleren waar we zijn geplaatst, en dan voegen we daarbovenop een mechanisme meer informatie toe. Dus het bouwt echt voort op wat er al beschikbaar is. Het is absoluut een goed hulpmiddel.

Mary McCaughey 5:51 Ja. En wat interessant is, is dat we uit onze Working Conditions Survey—en we hebben net de resultaten van onze meest recente European Working Conditions Survey in 2024 die we hebben uitgevoerd en die de afgelopen tijd binnenkomen—we weten dat er een toename is geweest in rapportages over hoge hitteniveaus voor werkers. Dus hier kijken we waarschijnlijk naar de hitte in termen van hoe het de burger beïnvloedt, de niet-werkende burger, als je wilt, of de burger wanneer hij niet werkt. En kunt u ons iets vertellen over wat deze enquête ons vertelt over hoe mensen hoge temperaturen ervaren in hun dagelijks leven, vooral als we het hebben over huizen versus wat ze op de werkvloer zouden ervaren?

Marianna Baggio 6:45 Het resultaat van deze enquête was dus echt opvallend, omdat één op de twee zich echt warm thuis voelt. En de hitte was ook iets wat je buiten het huis voelde, zoals in je buurt. En dit was zelfs hoger dan in huis, zo'n 60%. Dus mensen voelen zich ongemakkelijk.

Mary McCaughey 7:03 Zestig procent van de mensen vindt dat ze te aantrekkelijk zijn in hun buurt?

Marianna Baggio 7:07 En buiten het huis is het ongeveer de helft van het huis. En als ze dan hun buurt in gaan, is het net iets hoger. Dus ze zijn thuis heet. Als ze naar buiten gaan, voelen ze de hitte. En dit is behoorlijk sterk. Ik denk dat je het in het begin zei, 80% van de mensen enige gevolgen van klimaatverandering heeft gevoeld.

Marianna Baggio 7:29 Was het de overstroming, waren het de bosbranden? In Ierland voelde 43% de impact van de wind.

Mary McCaughey 7:32 We kunnen de wind misschien voelen, Marianna, maar we voelen hier zeker niet de hitte.

Marianna Baggio 7:42 Nee, we voelen de druk niet. Maar over het algemeen was dat in Europa het meest gevoeld. En ik denk dat één op de twee die een thuis te heet aanvoelt, behoorlijk opvallend is. En ik denk dat het ook belangrijk is om te benadrukken dat mensen in de steden het veel meer voelden dan mensen op het platteland, omdat je zo'n cementblokachtige hitte hebt.

Maar echt warm voelen was wat opviel. Ik denk dat het thuis warm zijn echt ongemakkelijk is. Het was meer dan wat mensen op het werk voelden, want misschien heb je op het werk airconditioning—dat is een gedeelde infrastructuur—terwijl het thuis aan jou is om ervoor te zorgen dat je die warmte en warmte niet voelt, en dat is een strijd.

Mary McCaughey 8:23 Zeker. Ik bedoel, Aleksandra, misschien kunnen we daar wat dieper naar kijken, want ik zag in de resultaten dat er ook staat dat één op de vijf zegt dat er thuis geen veerkrachtmaatregelen zijn. Dat is eigenlijk wat we zouden zeggen dat er maatregelen zijn om het soort dingen waar Marianna het hier over heeft te compenseren. Waarom is de opname van dit soort dingen zoals isolatie of overstromingsbestendigheid zo laag?

Aleksandra Kazmierczak 8:54 Wat we via de enquête ontdekten, is dat de acceptatie van verschillende veerkrachtmetingen echt verschild. Dus eigenlijk waren dingen als dak- en muurisolatie of schaduwen een van de meest toegepaste kenmerken, met net geen helft van de respondenten die had. We kunnen dus ofwel optimistisch zijn dat bijna de helft van de respondenten ze thuis heeft, of een iets negatiever beeld dat de helft het niet had.

Laten we niet vergeten dat niet alle huizen isolatie of schaduw nodig hebben. Zo zijn er bijvoorbeeld traditioneel gebouwde huizen in Zuid-Europa met zeer dikke muren. Ze kunnen misschien daadwerkelijk bestand zijn tegen de hitte en mensen binnen beschermen tegen hoge temperaturen. Ook, als je in een flat woont met ramen op het noorden en oosten, heb je niet per se schaduw nodig. En als je niet in een gebied met overstromingsrisico woont, heb je misschien geen overstromingsbescherming nodig. Soms is het dus juist de locatie van het huis die bepaalt of veerkrachtmaatregelen nodig zijn.

Wat ik echter enigszins zorgwekkend vond, is dat slechts ongeveer 40% van de respondenten een verzekering had die hen beschermt tegen extreem weer, wat betekent dat zes op de tien respondenten blootgesteld zouden zijn aan hoge verliezen als extreme weersomstandigheden zoals overstromingen, bosbranden of wind daadwerkelijk zouden plaatsvinden.

Mary McCaughey 10:34 Maar Aleksandra, zou dat ook niet altijd zijn omdat iemand zich geen verzekering voor deze maatregelen kan veroorloven, maar ook omdat de verzekeringsmaatschappijen die dekking niet aanbieden?

Aleksandra Kazmierczak 10:46 Dat zou het geval kunnen zijn. We hebben verschillende verzekeringssystemen in Europa; Sommige zijn meer marktgericht, om het zo te zeggen, andere zijn meer solidariteitsgebonden. Het hangt dus echt af van het land, maar het kan inderdaad zo zijn dat zelfs in sommige gebieden met een hoog overstromingsrisico de woningverzekering niet beschikbaar is of niet betaalbaar is omdat de verzekeringspremies zo hoog zijn dat mensen eigenlijk uit het systeem worden geprijsd dat hen zou moeten beschermen.

Mary McCaughey 11:07 Ja, en dat zal waarschijnlijk steeds meer het geval zijn naarmate verzekeringsmaatschappijen zich bewust zijn van dit soort dreiging die wij ervaren. Het lijkt ook, denk ik, erg op een betaalbaarheidscrisis. En we staan nu al voor een kostencrisis van levensonderhoud. Nu met de huidige oorlogen wereldwijd kijken we tegen een verwarmingscrisis vanwege de olieprijzen. Maar ik veronderstel ook dat we op vergelijkbare wijze te maken krijgen met een crisis als het gaat om het koel houden van huizen. En ik zie dat bijna 40% van de respondenten aangeeft dat ze hun huis niet koel kunnen houden. En Marianna zegt dat dat steeds meer een probleem wordt. We zitten al in zo'n sociaaleconomische crisis van ongelijkheden. Hoe verandert dit de manier waarop een gezin een hittegolf ervaart?

Aleksandra Kazmierczak 12:12 Ik moet zeggen dat ik dit cijfer—de 38% van de mensen die het zich niet kunnen veroorloven hun huis comfortabel koel te houden—absoluut schokkend vond. Vooral vergeleken met eerdere enquêtes die soortgelijke vragen stelden over hun vermogen om koel te blijven, wat meestal rond 19 of 20% van de Europese bevolking schommelde.

Ik denk dat hier inderdaad twee factoren meespelen. Ten eerste de toenemende hittegolven en hete periodes in heel Europa. Maar ten tweede, zoals je al zei, de energiecrisis en de stijgende prijzen als gevolg van de Russische agressieoorlog tegen Oekraïne.

Mary McCaughey 13:03 En ook de meest recente oorlog in Iran. We begrijpen dat het daardoor verder is verergerd.

Aleksandra Kazmierczak 13:21 Ja, en de nog schokkendere bevinding was dat voor de respondenten die het meest financieel worstelden, zelfs tweederde van hen het niet kon betalen hun huis koel te houden. We zien dus een enorme ongelijkheid tussen de rijkere en de armere respondenten, wat heel duidelijk verband houdt met de betaalbaarheid van maatregelen.

Er is veel bewijs dat suggereert dat mensen met een slechter inkomen mogelijk hittegolven op verschillende manieren ervaren. Marianna heeft al genoemd dat mensen het thuis misschien warm hebben omdat ze in huizen van slechte kwaliteit wonen die oververhit raken, maar ze wonen in werkelijkheid in een zeer dichtbevolkte stedelijke omgeving die ook erg heet is.

Dezelfde groepen kunnen werken in banen met een laag inkomen—in keukens, als bezorgers, als buschauffeurs—en ze worden voortdurend blootgesteld aan hitte, wat betekent dat ze misschien geen rust krijgen op het werk, thuis of zelfs tijdens het reizen naar hun werk met het openbaar vervoer. Het is meedogenloos.

En als ik daar nog aan mag toevoegen, als je ook het niveau van persoonlijke kwetsbaarheid toevoegt—als je in slechte gezondheid bent en een laag inkomen hebt, of als je ouder bent en een laag inkomen hebt en geen beschermende maatregelen kunt betalen—dan kan je blootstelling aan hitte betekenen dat je daadwerkelijk een zonnesteek krijgt of dat je hart- of nierziekte erger wordt. De meest voorkomende slachtoffers van hitte zijn mensen ouder dan 75 jaar of mensen met hart- en vaatziekten of andere bestaande gezondheidsproblemen.

Mary McCaughey 15:11 En ik neem aan dat ook hele jonge mensen—baby's die aan dat niveau van hitte worden blootgesteld, erg kwetsbaar zouden zijn.

Aleksandra Kazmierczak 15:23 Ja, baby's en kinderen en zelfs adolescenten. Er is eigenlijk heel interessant onderzoek uit Tsjechië over ziekenhuisopnames of spoedbezoeken tijdens hittegolven, dat aantoont dat er ook een zeer hoog aandeel jongeren wordt opgenomen. Dus het is inderdaad geen probleem alleen voor ouderen, het is een probleem voor de hele samenleving.

Mary McCaughey 15:47 Ja, ik bedoel, ik ben erg geïnteresseerd in deze kloof omdat het lijkt alsof er een warmtekloof tussen platteland en stad is, en nu heb je het ook over die kloof als het om gezondheidskwesties gaat. Ook denk ik dat er een scheiding is tussen Zuid-, Oost- en Noord-Europa. Duidelijk zouden Marianna en ik niet dezelfde ervaring met deze hitte hebben als andere landen. Gaan we hier weer een regionale kloof in Europa zien?

Aleksandra Kazmierczak 16:29 Zeker weten. Zuid-Europa is echt een brandhaard als het gaat om de impact van klimaatverandering. Hier vinden de meest intense en frequente hittegolven plaats, het brandpunt van bosbranden, en waar watertekorten zich concentreren. De overstromingen in de regio Valencia tonen ook aan dat deze regio niet immuun is voor overstromingen. Alle klimaatwetenschap wijst erop dat het alleen maar erger zal worden, en veel erger dan in andere regio's van Europa.

Respondenten uit Zuid-Europa meldden het vaakst dat ze getroffen waren, en zij hadden meestal een lager niveau van paraatheid thuis, met uitzondering van airconditioning en schaduw. Tegelijkertijd komt Noord-Europa eruit als het minst getroffen en ook niet erg goed voorbereid.

Mary McCaughey 18:00 Hoewel, Aleksandra, ze worden misschien niet beïnvloed door hitte, maar ik neem aan dat ze wel worden beïnvloed door andere klimaatgerelateerde weersveranderingen.

Aleksandra Kazmierczak 18:10 Ja, inderdaad. Bijvoorbeeld, bij overstromingen kunnen we daar een hoger aantal zien, en problemen met wind in Ierland. Een bevinding die ik erg interessant vond, was dat respondenten uit Midden- en Oost-Europa vaker aangaven de voorbereidingsmaatregelen thuis te hebben. Traditioneel werd Oost-Europa gezien als de minst voorbereide regio, dus het is interessant om te zien dat individuele paraatheid en de paraatheid van lokale autoriteiten, zoals door respondenten waargenomen, voor veel metingen juist hoger is dan in andere regio's.

Mary McCaughey 19:20 Het rapport gaat ook over huurders — dat degenen die hun accommodatie huren harder getroffen kunnen worden. Waarom is dat zo?

Marianna Baggio 19:43 Nou, ik denk dat er een mismatch is in de prikkels tussen huurders en eigenaren. Ik ben huurder en ik kan geen schilderij aan de muur hangen, laat staan grote veranderingen aanbrengen zoals het installeren van een airconditioningsysteem. Tegelijkertijd heeft de eigenaar eigenlijk geen prikkel om mijn huis te verbeteren omdat hij er niet woont en het hem geld zal kosten. Huurders worden dus vaak gedwongen in een woonsituatie die niet aan de standaard voldoet.

Er is ook het risico van "renovicaties", waarbij de eigenaar wil renoveren en het huis vervolgens weer tegen een hogere prijs terugzet omdat mensen in huizen willen wonen die beter geïsoleerd en energiezuiniger zijn. Voor huurders is dit een erg lastige situatie vanwege deze mismatch in prikkels.

Mary McCaughey 21:21 Maar Marianna, zou het niet aan beleidsmakers zijn om ervoor te zorgen dat er een basisniveau van maatregelen is zodat je dat soort huisvesting niet kunt huren zonder dat die faciliteit beschikbaar is?

Marianna Baggio 21:42 Ik denk dat dit absoluut waar is. Voor sommige lidstaten zie je dat dit de richting is waarin het zich ontwikkelt. In België bijvoorbeeld kun je geen huurprijzen verhogen als je huis niet aan de normen voldoet qua energie-efficiëntie.

In ons onderzoek vonden we ook een klein verschil tussen mensen die op de particuliere markt huren versus in de openbare ruimte. Over het algemeen hanteert de publieke sector hogere normen dan de private sector wat betreft energie-efficiëntie en het beschermen van huurders. Maar absoluut, huurders hebben een slechtere situatie dan eigenaren.

Mary McCaughey 22:49 En als we het hebben over mensen met een slechte gezondheid, is dat dan omdat zij minder handelingsvrijheid hebben door hun kwetsbaarheden of omdat er een algemeen gebrek aan middelen is?

Marianna Baggio 23:04 Het is een mix van beide. Wanneer u gezondheidsproblemen heeft, kunt u ook problemen hebben met uw inkomenssituatie; Misschien moet je minder werken of een handicap hebben. Dus je hebt minder mogelijkheden om in oplossingen te investeren. Maar ik denk ook dat het behoorlijk veeleisend is om een slechte gezondheid te hebben qua cognitieve beschikbaarheid om zoveel problemen aan te kunnen. Omgaan met je gezondheid terwijl je ook nadenkt over klimaatverandering en aanpassing is behoorlijk overweldigend. Hier zou het overheidsbeleid daar naar moeten kijken en een handje moeten helpen om deze mensen te helpen die hun kwetsbaarheden juist vergroten.

Mary McCaughey 24:11 Dan naar het begrip of bewustzijn van alle burgers—hoe werken de informatiecampagnes? Dragen ze daadwerkelijk bij aan het bewustzijn van mensen en het ondernemen van actie?

Aleksandra Kazmierczak 24:52 Ik denk dat bewustwordingscampagnes en waarschuwingen voor extreem weer absoluut essentieel zijn. We hebben gezien hoe vroegtijdige waarschuwingen het aantal doden door overstromingen verminderen. Zo werd Polen in september 2024 getroffen door overstromingen en verloren slechts negen mensen het leven, vergeleken met 55 of 56 in 1997. Deze verbetering wordt toegeschreven aan het bewustzijn van de bevolking en de effectieve waarschuwingen.

Dat gezegd hebbende, alleen een waarschuwing geven zonder te zeggen wat er gedaan moet worden en zonder mensen de bevoegdheid te geven om te handelen is niet genoeg. We kunnen ook debatteren of het uitgeven van meer waarschuwingen ertoe leidt dat de bevolking ongevoelig wordt. In het geval van hittewaarschuwingen geniet een groot deel van de bevolking van warm weer, dus het horen dat 27 of 30 graden gevaarlijk is, kan voor velen voelen als "wolfsschreeuw". Als mensen dezelfde waarschuwing steeds weer horen, stoppen ze gewoon met luisteren. Het is een heel fijne evenwichtsoefening.

Mary McCaughey 27:32 Dat resoneert met het grotere geheel van de communicatiecampagne over klimaatverandering—die waarschuwing "vijf minuten voor middernacht" klopt niet meer omdat mensen het al te lang horen. Het is dus de vraag hoe je beter communiceert om ervoor te zorgen dat mensen daadwerkelijk actie ondernemen.

Marianna, ik ben geïnteresseerd in het perspectief van de verschillende generaties. Jonge respondenten in deze enquête gaven aan dat ze de grootste zorgen over klimaatverandering hadden. Wat denk je dat ons dat vertelt?

Marianna Baggio 28:38 De jongste generaties zijn degenen die klimaatverandering echt zullen zien ontvouwen op de manieren waarop we hopen dat het niet zal gebeuren. Hun perspectief is veel langer dan dat van iemand die ouder is—hun zorgen zijn relatief kortdurend, te maken met wat er nu gebeurt.

In onze enquête zagen we dat mensen van 75 jaar en ouder thuis het best voorbereid waren. Ze zijn huiseigenaren en hebben een leven lang spaargeld opgebouwd dat ze in deze maatregelen kunnen investeren. Ondertussen staan jongeren voor complexe uitdagingen, zoals het niet uit huis kunnen verhuizen of een plek vinden om te wonen, terwijl ze ook moeten omgaan met klimaatverandering, wat voelt als een oneerlijke erfenis van eerdere generaties.

Mary McCaughey 30:00 Er is geen twijfel dat dit rapport ons ontzettend veel stof tot nadenken geeft. Als u één beleidsmaker zou ontmoeten die het verschil kan maken, wat zouden dan de drie belangrijkste punten zijn die u op tafel zou leggen?

Marianna Baggio 30:40 Ten eerste, help huurders, niet alleen huiseigenaren. We hebben subsidies en leningen nodig om zowel huurders als huiseigenaren in staat te stellen te investeren in huurwoningen, zodat huurders beter kunnen leven zonder dat de prijzen exploderen. Ten tweede moeten we koeling betaalbaar maken voor iedereen, want degenen die het meest worstelen zijn ook degenen die financieel worstelen. En ten derde, de bouwregels bijwerken zodat paraatheid vanaf het begin is ingebed in hoe we bouwen.

Mary McCaughey 31:41 Aleksandra, nog iets toe te voegen?

Aleksandra Kazmierczak 31:48 Om verder in te bouwen op wat Marianna zei: veel subsidies voor isolatie- of dakwerkzaamheden vereisen een aanzienlijke investering in het voorafgaan, die direct groepen met een laag inkomen uitfiltert. We hebben meer progressieve subsidies en subsidies nodig die onderscheid maken tussen inkomensniveaus.

Ik zou ook terugkomen op het onderwerp bewustwording. Eenvoudige dingen, zoals het openen van de gordijnen of niet boodschappen doen rond het middaguur, kunnen mensen helpen koel te blijven. We hebben bewustwording nodig die mensen praktische hulpmiddelen geeft. Tot slot kunnen we niet alleen vertrouwen op acties van individuen. We hebben aanzienlijke investeringen nodig in collectieve maatregelen—effectieve ruimtelijke planning die geen huizen in overstromingsvlakten bouwt en stedelijke vergroening om steden te helpen omgaan met extreme regenval en hitte.

Mary McCaughey 34:09 Collectieve actie is vereist; Het kan niet altijd aan het individu liggen. Informatiecampagnes moeten gericht en actiegericht zijn. En we moeten deze groeiende regionale, generatie- en stedelijk-plattelandskloof aanpakken.

Ik wil jullie beiden heel erg bedanken. Bekijk alstublieft het algemene rapport, Overheated and Underprepared: Europeans' Experience of Living with Climate Change, dat gratis beschikbaar is op onze website. Dank u voor het luisteren naar Eurofound Talks. Je kunt ons volgen op zowel de EEA als Eurofound via sociale mediakanalen.

Mary McCaughey 35:50 Nogmaals bedankt. Tot de volgende keer, wanneer Eurofound met je praat.