Vrijheid om te verblijven: Welke rol kunnen essentiële diensten spelen?

00:00:25 Mary McCaughey: Hallo en welkom bij deze aflevering van Eurofound Talks. Vandaag gaan we het iets anders hebben. We hebben de laatste tijd veel gesprekken gehad over de Europese agenda, over het Ierse voorzitterschap, over wat de kernprioriteiten zijn voor de EU in de komende periode. Sommige richtingen zich op concurrentiekracht, andere op armoedebestrijding, bijvoorbeeld op gebieden van handicap die we door de jaren heen hebben onderzocht, en natuurlijk kwesties als huisvesting.

00:01:08 Mary McCaughey: Maar we hebben ook gekeken naar de overkoepelende elementen die bijdragen aan het idee van de interne markt. Wat is de interne markt? Hoe kunnen we in de toekomst concurrerend blijven? In de afgelopen jaren zijn Europese beleidsmakers zich steeds meer zorgen geworden over gebieden zoals territoriale ongelijkheden. Waar lopen de regio's achter? Waar halen ze de achterstand in? Wie gaat er vooruit? Demografische veranderingen hebben ook invloed op zowel regio's als Europese lidstaten in het algemeen. Arbeidstekorten zijn een aanhoudend probleem geworden en natuurlijk de ongelijke toegang tot essentiële diensten.

00:01:54 Mary McCaughey: Tegen deze achtergrond bekijken we het concept van wat we vandaag vrijheid om te blijven noemen, en dat zal het prioriteitspunt zijn van onze discussie vandaag voor deze Eurofound Talks-aflevering. Het is een concept dat oorspronkelijk werd bedacht door Enrico Letta, de auteur van het briefrapport Much More than a Market, dat keek naar de interne markt en wat in de toekomst verbeterd kon worden om ons als Europese Unie nog concurrerender en productiever te maken. En het is echt uitgegroeid tot een zeer belangrijke bijdrage aan het Europese beleidsdebat.

00:02:33 Mary McCaughey: In wezen kijken we naar een concept dat een tegenwicht biedt voor een van de vrijheden. Dus de vrije beweging van mensen, bijvoorbeeld, dat is een tegenwicht daartegen. De vorige benadering van de interne markt pleitte traditioneel voor de vrijheid om te verhuizen. Dus braindrain als gevolg daarvan, van landelijke of achterliggende regio's naar grote hubs. De vrijheid om te blijven kijkt meer naar hoe Europese burgers een haalbare keuze kunnen maken om te blijven, te blijven, te groeien en hun toekomst op te bouwen in een gebied dat zij hun thuis noemen.

00:03:08 Mary McCaughey: Het concept kijkt denk ik ook naar hoe dit geen vereiste zou moeten zijn. Die vrijheid om zich door de Europese Unie heen te bewegen is natuurlijk goed, maar het zou geen vereiste moeten zijn. We moeten in staat moeten zijn om te blijven waar we willen als een vrije persoonlijke keuze, in plaats van een gedwongen strategie die ofwel wordt gedreven door economische behoeften of door het gebrek aan de kansen waar we vandaag naar gaan kijken.

00:03:36 Mary McCaughey: En ik ben verheugd dat we bij ons zijn met Valeria Ronzitti, secretaris-generaal van SGI Europe. SGI Europe vertegenwoordigt sinds 1961 werkgevers en aanbieders van diensten van algemeen belang op EU-niveau. Dus het is een lange tijd in werking. En vandaag gaan we met haar de rol hiervan bespreken en de toekomst van de Freedom to Stay-agenda. Dus heel erg bedankt, Valeria, dat u bij ons was.

00:04:05 Valeria Ronzitti: Hartelijk dank, Mary, en dank u, Eurofound, voor deze gelegenheid. Eurofound is een van onze nauwste samenwerkingsinstanties, want SGI Europe vertegenwoordigt sinds 1961 in Brussel diensten van algemeen belang, maar sinds '89 vertegenwoordigt het sociale partners op dat gebied. Dus we staan aan de oorsprong van de opbouw van de Europese sociale dialoog. En daarom is Eurofound zo belangrijk voor ons, dus dubbel plezier.

00:04:38 Mary McCaughey: Nou, dat is een heel goed begin, Valeria. Dank je daarvoor. Ik bedoel, en daar wil ik echt dat we beginnen, door naar SGI Europa te kijken. Ik heb het een beetje uitgelegd, je hebt inzicht gegeven in wat je doet, maar misschien om het te plaatsen binnen het huidige debat dat we hebben over vrijheid om te blijven. Waarom ben je hierin geïnteresseerd? Wat is de rol van SGI en de vrijheid om te blijven?

00:05:01 Valeria Ronzitti: Zoals ik al zei, vertegenwoordigen onze leden het algemeen belang en als we verder gaan, wat betekent dat precies? Dit is een bubbelformulering, dat vinden we in het Verdrag, maar in veel landen spreekt het niet tot mensen, dus het zijn essentiële diensten, publieke diensten. Publiek betekent niet dat ze in openbaar bezit zijn als een vereiste, het is de missie die hen definieert om het publiek te dienen. En het kan water, transport, elektriciteit, ziekenhuis, gezondheidszorg, huisvesting zijn. Dus fundamentele gebieden.

00:05:38 Valeria Ronzitti: En waarom onze leden zo geïnteresseerd zijn in de vrijheid om te blijven, is omdat de vrijheid om te blijven eigenlijk de interne markt weer verbindt met territoria. Het zegt het soort interne markt dat we op Europees niveau willen, een interne markt die territoriale ongelijkheden vermindert en niet vergroot. Omdat onze leden vooral lokale realiteiten bedienen, kunnen ze een nationale infrastructuur hebben, maar ze dienen mensen en bedrijven op zeer lokaal niveau.

00:06:14 Valeria Ronzitti: De vrijheid om te blijven is voor ons heel belangrijk omdat het eindelijk een heel goede slogan is, als je wilt, een concept dat op een zeer communicatievriendelijke manier de noodzaak vangt om deze diensten in alle Europese regio's te verspreiden, niet om verschillende gebieden te hebben, degenen die goed uitgerust zijn en bediend worden en degenen die dat niet zijn. Dus vrijheid om te blijven staat echt centraal in de missie van onze leden en daarom hebben we het briefrapport als drijfveer gebruikt voor iets waar we al vele, vele jaren naar op zoek waren. Dus de erkenning dat de interne markt diensten van algemeen belang nodig heeft en dat dat de kern ervan kan zijn.

00:07:12 Mary McCaughey: Oké, dat is een goed startpunt voor de discussie, want duidelijk zullen we in 2027 tien jaar van de Europese Pijler van Sociale Rechten zien. En ik weet dat principe 20 gaat over toegang tot het soort essentiële diensten waar u het over heeft. Vanuit het perspectief van SGI, en u volgt dit al vele, vele jaren, hoe beoordeelt u de vooruitgang die er is geboekt binnen de context van de Pijler van Sociale Rechten? Hebben we gezien dat de kloof kleiner worden of worden ze groter of zijn er grote successen geboekt op dit gebied? Dus ik wil zowel een positieve als niet minder positieve, maar wat we kunnen verbeteren-sfeer geven.

00:08:02 Valeria Ronzitti: Dus het positieve is dat de pilaar het concept eindelijk op tafel heeft gelegd. Is een erkenning, is een pijler. Het heeft ook andere prestaties in gang gezet, andere, om het zo te zeggen, initiatieven van de Europese Commissie in sectoren die eerder minder werden benadrukt. Er is het Commissierapport over toegang tot essentiële diensten, dat is een andere zeer goede aantrekkingskracht voor onze leden en er is ook iets heel recents—ik zal er later nog langer over spreken—maar het werk dat Eurofound heeft gedaan aan de Freedom to Stay-index is voor mij een ander onderdeel van deze puzzel. Dus er is het voordeel van een meer erkenning, bewustzijn over het feit dat deze diensten op een zeer holistische manier behandeld en verzorgd moeten worden, op een manier die iets creëert en niet probeert een probleem op te lossen.

00:09:08 Valeria Ronzitti: Oké, dit is het positieve. Waar we behoefte aan verbetering zien, is het feit dat de pilaar nog steeds mist wat wij een geïntegreerde aanpak noemen. Principe 20 is heel belangrijk. Maar wat je in principe 20 hebt met toegang tot essentiële diensten is een selectie van deze diensten die voor ons vrij kunstmatig is. Je hebt daar water, je hebt digitale en andere energie en andere diensten. Maar dan heb je nog een ander principe: huisvesting, gezondheidszorg, onderwijs. Waarom heb ik het gevoel dat ze gescheiden zijn? Voor ons horen de principes van 16 tot 20 bij elkaar, oké, en het werk dat we ook doen via de vrijheid om te blijven is om tegen de Commissie te zeggen: gebruik het 10-jarig jubileum om eindelijk samen te herinneren, om ze samen te brengen vanwege hun onderlinge afhankelijkheden en hun banden. Oké?

00:10:15 Valeria Ronzitti: Deze sectorale benadering zorgt ervoor dat er uiteindelijk geen samenhang is in de manier waarop ze worden behandeld en we willen die samenhang.

00:10:24 Mary McCaughey: En kunt u mij daar een voorbeeld van geven? Heeft u het over huisvestingsinitiatieven die losstaan van bijvoorbeeld Principe 20? Is dat zo?

00:10:35 Valeria Ronzitti: ja. Soms noem ik het dat je een oorlog tussen de armen creëert. Waarom zou iemand moeten kiezen tussen een huis en toegang tot een ziekenhuis? Hoe kan hij of zij ervoor kiezen om toegang te hebben tot onderwijs en openbaar vervoer dat hem hierheen brengt om te werken? Dus het is op de grond dat mensen en zelfs bedrijven die van die mensen afhankelijk zijn samen de diensten zien.

00:11:08 Mary McCaughey: En natuurlijk zijn ze met elkaar verbonden, ja. En dat heeft ook invloed op het tekort aan arbeidskrachten—je hebt een huis, maar als je geen vervoer hebt om van dat huis naar je werk te komen, zal het niet werken. Ik begrijp het. Eh, is dat de achtergrond van de Coalition for the Freedom to Stay die jullie eerder dit jaar hebben gelanceerd? Wat motiveerde dat initiatief?

00:11:34 Valeria Ronzitti: De geïntegreerde aanpak ligt ten grondslag aan dit idee, oké, dat verder gaat dan onze diensten. Het is echt een ecosysteem. De Coalitie is een manier om te zeggen dat we er nooit alleen zullen komen, en als ik alleen zeg, bedoel ik natuurlijk allerlei diensten van algemeen belang. Daarom staat SGI Europe centraal in de coalitie en de oprichters, maar ook de centrale organisatie waarmee we samenwerken in wat we het SGI-netwerk noemen: spoorwegen, postdiensten, gezondheidszorg, lokale en regionale overheid, onderwijs en publieke proeven, en zij maken allemaal deel uit van de coalitie. Zij staan aan de oorsprong ervan.

00:12:17 Mary McCaughey: En je rekent ook degenen mee die in principes 16, 17 en 18 staan, toch?

00:12:20 Valeria Ronzitti: Housing Europe heeft zich bij ons gevoegd, Eurocities hebben zich bij ons gevoegd, maar we gaan verder, we proberen de private sector en het bedrijfsleven te bereiken en een specifieke rol voor ons moet worden gespeeld door MKB's. Kleine bedrijven in een gebied—we zijn van elkaar afhankelijk. Een ondernemer die midden in de keuze zit of hij een bedrijf in een gebied kan vestigen of behouden, zal afhankelijk zijn van toegang tot infrastructuur, en toegang tot infrastructuur alleen is niet genoeg als er geen economische macht in dat gebied is. Dus dat is onze boodschap aan de Coalitie: laten we het samen doen, laten we ook proberen buiten de gebaande paden te denken. Dit is een heel belangrijke boodschap voor de Brusselse bubbel, waar er zelfs vanuit organisatorisch oogpunt de neiging is om alleen aan haar eigen politieke prioriteit te denken. Maar deze co-creatie is iets wat we ook graag willen vergroten met de Coalitie.

00:13:37 Mary McCaughey: Oké, dus de co-creatie, de samenhang, het samenvoegen—zijn er andere belangrijke doelstellingen van de coalitie?

00:13:46 Valeria Ronzitti: Het belangrijkste doel is dat hoe meer al deze actoren beseffen dat ze samen moeten handelen, we de interne markt zo Europees mogelijk zullen maken als we willen. Het is iets dat veel verder gaat dan de right to stay-strategie die door de Europese Commissie zal worden gepubliceerd, dus het is ook een langetermijnvisie en methodologische invalshoek die we willen bereiken om de boodschap aan de Europese instelling te versterken dat verschillende actoren moeten samenwerken en dat de sectoralisering van beleid niet helpt bij het uiteindelijke doel.

00:14:30 Mary McCaughey: Dus specifiek, als we vooruitspoelen en kijken naar een herziene benadering na 2027, wat zou u graag willen zien? Wat zouden uw indicatoren van succes zijn in deze coalitie?

00:14:46 Valeria Ronzitti: Ik vind het belangrijk dat elke partner van de coalitie zijn gewoonte daarin vindt. Voor ons in SGI Europe hebben we duidelijk een politiek einddoel, namelijk een actieplan hebben voor diensten van algemeen belang dat deze coherente aanpak biedt. Maar voor MKB's bijvoorbeeld, als ze zich aansluiten—ik weet zeker dat ze het kunnen koppelen aan hun agenda voor kleine dingen eerst. Dus het is niet zo dat we iets vinden dat voor iedereen gelijk is, maar er is een gelijke gemeenschappelijke deler dat de interne markt niemand mag achterlaten.

00:15:24 Mary McCaughey: Zeker. En waarom denkt u—afgezien van enkele van de redenen die u daar hebt uiteengezet, wat betreft de behoeften van deze verschillende spelers en actoren—waarom denkt u dat het concept zelf zo'n populariteit krijgt in heel Europa?

00:15:41 Valeria Ronzitti: Ik denk dat het tractie krijgt omdat het een concept is dat mensen aanspreekt. En dit is, zou ik zeggen, de intuïtie die Letta had. We zeggen al vele, vele jaren vrijheid om in onze organisatie te blijven, maar we zeiden het niet zo. Dus hij vond de juiste manier om mensen te bereiken. Het spreekt mensen aan die Europa vaak zien als iets, weet je, ver weg, niet voor hen. En dingen hebben, die concepten die zeggen: kijk, de interne markt heeft de vier vrijheden—vrijheid van beweging is duidelijk. Maar als je ervoor kiest te blijven waar je bent, is dat prima. Het is waarschijnlijk prima. Europa is ook voor jou. En hetzelfde geldt voor bedrijven—denk aan het probleem dat we hebben met te veel bedrijven die verhuizen omdat ze in Europa niet meer de omstandigheden vinden om te floreren. Dus het is iets dat zowel mensen als bedrijven om verschillende redenen aanspreekt, maar het is ook een manier om ze samen te brengen.

00:16:52 Mary McCaughey: En zoals u zegt, verwijst het terug naar de absolute kern van het verdrag, het oprichtingsverdrag, dat spreekt over opwaartse convergentie van leefomstandigheden, maar voor iedereen, niet alleen voor degenen die profiteren van de vrije bewegingen zoals die nu zijn. En dus spreekt het het individu aan op een manier die misschien andere concepten tot nu toe niet hebben gedaan.

00:17:16 Valeria Ronzitti: En ik vind dit superbelangrijk in de huidige geopolitieke context. Het is belangrijk dat dit concept iedereen het gevoel geeft dat Europa er voor je is.

00:17:33 Mary McCaughey: Denkt u dat u daar doelt op de politieke ontwikkelingen in verschillende lidstaten waarbij burgers zich buitengesloten en geïsoleerd voelen in verschillende gebieden?

00:17:41 Valeria Ronzitti: Er is ook echt een heel sterke democratische invalshoek. Dus om een zekere mate van samenhang te behouden, ja, een zekere mate van vooruitgang op dit gebied is absoluut noodzakelijk.

00:17:51 Mary McCaughey: Ik bedoel, als je het hebt over vrijheid om te blijven en dat dit een heel goed concept is dat door Enrico Letta is bedacht en de Commissie steeds vaker verwijst naar het recht om te blijven, is er voor jou een verschil tussen deze twee? En waarom zou het een superieur zijn aan het andere?

00:18:08 Valeria Ronzitti: Wij bij SGI en al onze partners willen ook vasthouden aan vrijheid, omdat ik denk dat het qua communicatie echt de beste manier is om te zeggen dat het complementair is aan een andere vrijheid: de vrijheid om te blijven en dan is er de vijfde vrijheid. Dus voor ons is het woord vrijheid het woord dat beter werkt. Er is ook een element dat heel sterk verband houdt met onze aard als werkgevers. Sommige van onze leden—en heel eerlijk tegen u—maakten ons zorgen toen we hiermee begonnen dat we een soort tegengesteld concept van mobiliteit creëerden, dat in sommige gebieden absoluut essentieel is. We hebben gebieden waar het echt een lange afstand is, mijlen, kilometers tussen de stedelijke centra en het andere, en daar moeten SGI-aanbieders vooral de mogelijkheid en flexibiliteit hebben om de mobiliteit van hun werknemers te vergroten waar ze het meest nodig zijn. Dus het element vrijheid is ook belangrijk voor ons als werkgevers.

00:19:27 Valeria Ronzitti: Toch moet ik zeggen dat ik behoorlijk gerustgesteld ben door het feit dat als je kijkt naar de inhoud van de initiatieven die in de pijplijn zitten—en we kunnen een beetje van het gevoel krijgen uit de oproep om bewijs over de right to stay-strategie—ik denk dat de Commissie dezelfde kant op gaat. We waren dus vanaf het begin bezorgd dat deze differentiatie in formulering zou leiden tot een differentiatie in aanpak, maar eerlijk gezegd zagen we dat tot nu toe niet. En wat goed is, is dat de Europese Commissie op dit moment heel erg probeert te luisteren naar de actoren vanuit de praktijk. Als voorbeeld: volgende week dinsdag zal ik aanwezig zijn bij een implementatiedialoog georganiseerd door vicevoorzitter Fitto hierover. We hadden ook de gelegenheid om lokale dialogen te voeren met het Comité van de Regio's. Dus er is, denk ik, op dit moment genoeg bottom-up benadering om ervoor te zorgen dat deze verandering in formulering niet zal leiden tot een verandering in aanpak.

00:20:47 Mary McCaughey: Maar denkt u—omdat u eerder verwees naar het feit dat dit concept van vrijheid om te blijven ook goed is vanuit communicatieperspectief, dat het voor mensen duidelijk is wat het betekent—denkt u dat er een gevaar is dat door het gebruik van twee soort parallelle terminologieën een probleem is dat we de boodschap verwateren?

00:21:07 Valeria Ronzitti: Eerlijk gezegd denk ik dat ik liever had gehad dat we allemaal bij vrijheid waren gebleven, maar laten we nu proberen door de inhoud heen te laten samenkomen. Oké, oké.

00:21:18 Mary McCaughey: En als je het hebt over de vrijheid om te blijven als concept, weet ik dat je in je recente werk het niet alleen als een sociaal doel beschrijft. Je hebt dat eerder al besproken, maar ook hoe het kan aansluiten bij de concurrentieagenda. Kun je daar iets meer over met me praten? Want duidelijk is dat de overkoepelende prioriteit die we op dit moment moeten spelen, namelijk proberen van de Europese Unie een belangrijke, concurrerende kracht in de wereld te maken. Hoe zie je territoriale cohesiediensten bijdragen aan deze concurrentieprioriteit?

00:21:58 Valeria Ronzitti: Het is inderdaad een heel cruciaal punt. Zonder de link met concurrentievermogen zouden we op dit moment niet op de Europese agenda staan. Dus voor ons is het heel belangrijk om deze link te herinneren. Opnieuw aansluitend op het voorbeeld dat ik eerder gaf, het feit dat een bedrijf zich niet kan vestigen in een gebied als het niet over de infrastructuur beschikt die nodig is om te floreren. Wij bieden deze infrastructuur; wij zijn de facilitatoren van concurrentiekracht. Dit is volgens mij de makkelijkste manier om iets te interpreteren wat iedereen ziet: elk bedrijf heeft energievoorziening nodig, digitale toegang, maar ook huisvesting, gezondheidszorg en school voor zijn werknemers.

00:22:51 Valeria Ronzitti: Dit is het makkelijke deel. Wat op het eerste gezicht minder gemakkelijk te zien is—en dit is de tweede pijler van onze strategie—is dat onze diensten zelf actoren zijn van concurrentiekracht. Ze zijn niet alleen de facilitatoren van anderen, dus er is een combinatie van beide. Veel van onze leden moeten in de markt opereren, dus zij zijn zelf ook primaire actoren van concurrentievermogen.

00:23:22 Valeria Ronzitti: En dit alles is, denk ik, opnieuw verankerd in het feit dat Letta—als u zich een matrix herinnert voor de bedrijfstop die toen de basis vormde van de agenda Eén Europa, Eén Markt —presenteerde—en daar zette hij vrijheid om te blijven als een van de belangrijkste facilitatoren van de interne markt. Helaas is dit voorlopig het enige punt van de matrix dat niet als zodanig is opgepikt door de Europese Commissie. Dus dit is onze strijd, dat het erkend moet worden.

00:24:03 Valeria Ronzitti: Werkt de Commissie aan een strategie? Ja, natuurlijk, maar niet noodzakelijkerwijs gekoppeld aan de interne markt als zodanig. De Right to Stay-strategie werd al lang voor het idee bedacht, het mandaat voor een Right to Stay-strategie werd bedacht voordat de One Europe, One Market agenda werd opgesteld. En voorlopig—voor zover wij weten is de strategie nog niet gepubliceerd—heeft het een zeer sterke, misschien te sterke territoriale hoek. Voor ons is het superbelangrijk, maar het is belangrijk dat de territoriale kant niet de enige is. De concurrentiefactor van de interne markt moet een rol spelen en dit hangt ook samen met het belang om deze coalitie voort te laten leven na de publicatie van het Right to Stay.

00:25:02 Mary McCaughey: Dit is ook een van de doelstellingen die u in deze coalitie heeft: ervoor zorgen dat de concurrentiefactor van de vrijheid om te blijven niet wordt genegeerd en dat deze niet wordt geduwd tot een duidelijk sociaal doel. Oké, wat betreft waar u het over heeft, de diensten in deze regio's, wat zou u als de meest kritieke beschouwen? U verwees naar een breed scala en ik weet dat ze allemaal met elkaar verbonden zijn. Maar zou u zeggen dat er specifieke regionale of andere uitdagingen zijn waarbij deze diensten absoluut cruciaal zijn om deze vrijheid om te blijven te realiseren?

00:25:43 Valeria Ronzitti: De dienst die het belangrijkst is, is de dienst die ontbreekt in een specifiek gebied, wat per gebied anders is, oké? En daar komt mijn echte lof voor het werk van de stichting met de Freedom to Stay-index om de hoek kijken, want jullie konden echt aantonen dat er niet één oplossing is. En dit is ook de manier om aan te tonen dat vrijheid om te blijven geen centraal beleid kan zijn, want elk gebied kan een ander antwoord hebben, afhankelijk van de dienst die ontbreekt.

00:26:23 Valeria Ronzitti: Dit is voor ons een heel belangrijk hulpmiddel dat we al gebruiken in ons werk en dat we nog meer zullen gebruiken omdat het ons punt echt ondersteunt dat je geen stukje of meer aanpak kunt hebben. Het moet dus een aangepaste aanpak zijn, want one size fits all is niet zo.

00:26:48 Valeria Ronzitti: Onlangs was ik in een lokaal gesprek met het Comité van de Regio's op Isola d'Elba, een eiland, en hun belangrijkste was de verbinding met het continent—hetzij per veerboot of per vliegtuig het hele jaar door. Zonder deze verbinding gebeurt er niets. In andere gebieden—en dit is het voorbeeld van landelijke, afgelegen gebieden—in andere gebieden kunnen ze het tegenovergestelde probleem hebben. Want nog iets belangrijks om te zeggen is dat de vrijheid om te blijven niet alleen voor landelijke gebieden geldt, maar ook voor steden geldt. Er zijn dus steden die het tegenovergestelde probleem hebben dan plattelandsgebieden: er is congestie, het woningaanbod kan het tempo niet bijhouden. Dus het is eigenlijk het voorbeeld dat elk territorium een ander antwoord heeft.

00:27:39 Mary McCaughey: En als je het hebt over de demografische uitdagingen, waar zie je die het meest problematisch? Zijn er specifieke demografische uitdagingen die je ziet als je kijkt naar vrijheid om te blijven?

00:27:52 Valeria Ronzitti: Dus opnieuw, het antwoord verschilt afhankelijk van waar je op de radar richt. In landelijke gebieden is braindrain en ontvolking duidelijk de belangrijkste zorg, terwijl je in steden het tegenovergestelde probleem hebt: het feit dat er te veel concentratie is, waardoor er geen diensten zijn—zoals huisvesting, kinderopvang, betaalbare voorzieningen—voor te veel mensen die het gebied overbelasten.

00:28:25 Mary McCaughey: Dus het laat steeds meer zien hoe afhankelijk al deze beleidsgebieden zijn, die zonder elkaar te spreken niet het soort impact kunnen hebben dat u zoekt. Eurofound, zoals u eerder aangaf, wij zijn een van de drievoudige EU-agentschappen. U vertegenwoordigt hier de werkgeversorganisaties als we het over SGI hebben. Natuurlijk werken we ook samen met vakbonden, de vertegenwoordigers van werknemers en natuurlijk ook met overheden. Maar vanuit uw perspectief maakt u deel uit van die sociale partnerbenadering. Hoe belangrijk vindt u dat in deze context, in de context van het bereiken van een vrij verblijfsbeweging, als u wilt?

00:29:10 Valeria Ronzitti: Sociale dialoog is voor ons het belangrijkste bestuursinstrument van elk fenomeen. Natuurlijk denkt iedereen vanuit het arbeidsmarktperspectief, maar wij kunnen ook denken aan het leveren van diensten. Als we moeten herstructureren, herzien hoe een dienst wordt geleverd om demografische veroudering of ontvolking het hoofd te bieden, is het altijd een belangrijk voordeel als we dit kunnen doen met het anticiperen op deze verandering samen met het personeelsbestand dat we beheren, dus het is een win-winsituatie.

00:29:55 Mary McCaughey: En is er al veel dialoog geweest hierover tussen u en de werknemersvertegenwoordigers?

00:30:00 Valeria Ronzitti: Nog niet specifiek over het concept van vrijheid om te blijven. We zijn in gesprek met de EVK over deze kwestie, maar het is iets wat we verder willen ontwikkelen, niet alleen op Europees niveau, maar specifiek ook met onze respectievelijke leden op lokaal niveau.

00:30:19 Mary McCaughey: En kunt u verwachten dat zij zich bij de coalitie aansluiten?

00:30:23 Valeria Ronzitti: We wachten op hen. Laten we eens kijken, laten we hopen, want ik denk dat vakbonden een even belangrijk onderdeel van deze vergelijking zijn.

00:30:36 Mary McCaughey: Ik denk dat we dit waarschijnlijk in meer detail kunnen bespreken en heel veel verschillende wegen kunnen bewandelen, die allemaal erg interessant voor ons zouden zijn om deze kwestie verder te verkennen. Maar ik wil hier graag afsluiten met de drie algemene ideeën die u zou hebben als u bijvoorbeeld de pennenhouders in de strategie van de Commissie zou kunnen aanpakken, of beleidsmakers die duidelijk een verschil kunnen maken op dit gebied. Als u vijf minuten in een lift met hen zou kunnen doorbrengen, wat zouden dan de drie belangrijkste zaken zijn die u voor hen zou voorleggen?

00:31:17 Valeria Ronzitti: Ik zal zeggen dat het sleutelwoord dat ik ze zal vertellen samenhang is. En deze samenhang moet worden bereikt via drie hoofdlijnen: investeringen, mensen en beleid.

00:31:29 Valeria Ronzitti: Investering, want ik denk dat al onze leden zich hier zullen bevinden. Er is een enorme investeringskloof in diensten van algemeen belang. Te lang is investeren in een SGI gezien als een kostenpost en niet als een investering, en dit heeft ons gebracht waar we nu zijn in veel gebieden waar er echt een gebrek is aan infrastructuur die—en dat is heel belangrijk—niet alleen gebouwd moet worden, maar ook in de loop van de tijd onderhouden moet worden.

00:32:08 Valeria Ronzitti: Mensen zijn ook sterk verbonden met investeringen. Als ik het over mensen heb, zijn het de werknemers die we moeten aannemen om onze diensten te runnen, dus zij moeten zich richten op vaardigheden—omscholing, bijscholing, behouden—maar ook op het aannemen van een grote nieuwe lichting jongeren. Er is een probleem van de aantrekkelijkheid van werken in onze diensten, dus mensen zijn ook de sleutel.

00:32:41 Valeria Ronzitti: En dan de wetgevende samenhang. Natuurlijk kunnen we al deze elementen—mensen en investeringen—samenbrengen, maar als de wetgeving, als de Europese wetgeving geen kader opzet dat het leven van onze leden faciliteert, dat het mogelijk maakt om de infrastructuur uit te breiden en te beheren, dan is het heel moeilijk om te functioneren.

00:35:16 Mary McCaughey: Wat zijn die voor u binnen de coalitie tussen nu en wanneer de Commissie haar strategie publiceert, wat betreft de volgende stappen? Is dat begin volgend jaar, in 2027 denk ik?

00:35:26 Valeria Ronzitti: Ja, we zitten nog in de fase om de coalitie te laten groeien. We willen zoveel mogelijk actoren aan tafel krijgen. Er ontbreken er een paar, naar mijn smaak—twee heel belangrijke, en dit is ook een aantrekkingskracht: MKB's en vakbonden. We hebben onszelf echter een soort deadline gegeven omdat, weet je, de coalitie echt groeit en er veel actoren zijn die in beweging willen komen.

00:36:00 Valeria Ronzitti: Dus tot december zitten we in deze groeifase, en dan zullen we samen met hen de volgende stap voorbereiden, wat betekent dat we het als vanzelfsprekend willen beschouwen—en ik denk dat alle betrokkenen al van mening zijn dat de publicatie van de Right to Stay-strategie niet het einde van het verhaal is. Het doel is dus om samen deze sterke boodschap voor te bereiden om vooraf over te brengen, maar dan ook al de volgende stap voor te bereiden om er een breder single market-project van te maken.

00:37:41 Mary McCaughey: Oké . Nou, heel erg bedankt, Valeria, voor je bijdrage aan deze Eurofound Talks-aflevering over vrijheid om te blijven. Het is echt fascinerend geweest. Wat ik me nu meer bewust ben dan voorheen, is de onderlinge verbondenheid en onderlinge afhankelijkheid van al deze verschillende gebieden waar je naar verwees. Ik bedoel, niet in de laatste plaats de diensten zelf, maar ook de link die dat heeft met de scheidslijnen tussen platteland en sted, convergentie, arbeidstekorten, concurrentievermogen zoals je noemde.

00:38:13 Mary McCaughey: Dus het is duidelijk dat Eurofound veel werk heeft op deze gebieden, niet in de laatste plaats ook migratie en mobiliteit, wat een ander gebied is waar we het vandaag niet over hebben gehad, maar ook toegang tot kwalitatieve gezondheidszorg op die manier. En hier wil ik waarschijnlijk het bewustzijn van ons publiek vergroten over de komende resultaten die binnenkomen in onze meest recente Europese Quality of Life Survey, die volgend jaar beschikbaar zal zijn, en die ons ook in staat stelt een momentopname te maken—nou ja, meer dan een momentopname—van wat er daadwerkelijk gebeurt in deze gebieden en de soort toegangs- en kwaliteitsproblemen die er zijn in de gebieden die u noemde.

00:39:57 Mary McCaughey: Wat ik graag wil doen, is u afsluiten met een hartelijk dankjewel, Valeria dat u vandaag bij ons bent.

00:40:03 Valeria Ronzitti: Dank u. Hartelijk dank.

00:40:04 Mary McCaughey: En om u, ons publiek, onze luisteraars, eraan te herinneren dat u alle informatie die we vandaag hebben besproken op onze website kunt vinden. U kunt het vinden via onze onderwerppagina's—zoek gewoon op. Ook kunt u eerdere podcasts downloaden die we hebben gedaan over huisvesting, concurrentiekracht, arbeidstekorten en vele andere kwesties die we vandaag hebben aangekaart. U kunt u abonneren op onze nieuwsbrief en natuurlijk kunt u ons, Eurofound, volgen op sociale media om meer te weten te komen over al ons nieuwste onderzoek naar leef- en werkomstandigheden in heel Europa. Dus nogmaals bedankt voor het luisteren en tot de volgende keer wanneer Eurofound met u spreekt!

00:41:45 Mary McCaughey: Goede banen, kwalitatief goede banen. We hebben nog zoveel te doen voor vrouwenrechten. Voor ouders om te gaan werken, heb je goede kinderopvang nodig. We zullen geen succesvol herstel hebben als we sociale rechten achterlaten. Onze manier van bouwen en leven opnieuw uitvinden. Doe het goed!