Sara Riso

W ciągu ostatniej dekady technologie informacyjno-komunikacyjne zmieniły sposób, w jaki pracownicy pracują i komunikują się ze sobą. Chociaż cyfryzacja pracy niesie ze sobą wiele korzyści, powszechny dostęp do urządzeń cyfrowych w życiu zawodowym stworzył podatny grunt dla pojawienia się nowych form zachowań antyspołecznych, w tym cyberprzemocy w miejscu pracy. W tym odcinku Eurofound Talks Mary McCaughey rozmawia ze starszą kierowniczką ds. badań Eurofound, Sarą Riso, o tym, czym jest cyberprzemoc, jak powszechny jest problem cyberprzemocy w pracy oraz czy istnieją wystarczające przepisy i zasady w miejscu pracy, aby skutecznie się nią zająć. Dyskutują o tym, w jaki sposób nękanie i cyberprzemoc stały się ważnymi kwestiami w krajowych debatach politycznych, przede wszystkim jako problemy dotykające młodych ludzi, a nie jako bardziej ogólne zjawisko w miejscu pracy i szkodliwe dla dobrostanu pracowników. Czy to online, czy twarzą w twarz – wydaje się, że zastraszanie w pracy jest bardziej powszechne, niż się powszechnie przyznaje.

Fear has been mounting in the debate around new technologies and the implications for the future of work. But the Coronavirus outbreak is unveiling some real positives of technological advances. Digital communication tools are supporting and enhancing working from home, while innovative companies are leveraging more nascent technologies – such as the Internet of Things (IoT) and 3D printing – to deal with the frontline challenges of the crisis.

Trade unions in many EU Member States face the issue of declining membership. This is a fundamental challenge for organised labour, but it is premature to speak about the redundancy unions: when it comes to important decisions affecting the workplace, restructuring being one, trade unions remain a powerful mechanism of employee voice. Latest data from Eurofound’s European Working Conditions Survey (EWCS) confirms that the presence of a trade union in the workplace is associated with greater employee voice and involvement in decision-making on restructuring.

A key priority for EU policy makers is to combat high levels of youth unemployment. Supporting young people to start a new business is increasingly regarded as a way to achieve this goal. And yet the understanding of what drives the success and failure of youth entrepreneurship policies remains incomplete. In a rush to deliver ‘quick fixes’ to the problem of youth unemployment, governments are falling short of devising well-coordinated policy interventions firmly grounded in evidence that could, in the longer term, be more effective and save public money.